πως τινάζεται ή σερνεται ,
αλλοτε βαρετή αλλοτε ζωηρή ,
πάντα κοκκινη ,ενώ απο κατω της κυλουν ψυχες προς βρωσιν
οπως τριζοβολουν τα ξυλα στο τζακι
και ρυτιδιαζει εκείνη η αιωνια φωτια που αναβει με μετρο και σβυνει με μέτρο…
Η ΦΩΛΙΑ ΤΟΥ ΚΟΥΚΟΥ( 1975 ) ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΕΙΔΑ 51 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ...ΚΑΙ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ( ΚΑΙ ..ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ) . - Ξανά είδα ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου