Αναγνώστες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΝΕΙΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΝΕΙΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 28 Ιουνίου 2022

De ja vu. Ενώ φαινομενικά είναι κάτι Ανοίκειο .....

De ja vu. Ενώ φαινομενικά είναι κάτι Ανοίκειο ,στην ουσία είναι η αιφνίδια εισβολή του βαθιά απωθημενου οικείου , η επιστροφή του απωθημενου .

Σάββατο 25 Δεκεμβρίου 2021

Και τα όνειρα αφήνουν αποτυπώματα

στο βαθος της μνήμης υπάρχει το ίχνος του πραγματικού-σκεπασμένο όμως(και αλλοιωμένο) από φαντασιώσεις ,προβολές και ερμηνείες του σε βαθμο εξαφάνισης του.... επιπλέον μνημονικά ίχνη αφήνει και ενα ονειρικο γεγονός. Και τα όνειρα αφήνουν αποτυπώματα Η σύνθεση φαντασιώσεων , ερμηνειών , ιχνών του πραγματικού και ονειρικών αποτυπωμάτων και αναμνήσεων αποτελεί και την αίσθηση του εαυτού.-

Παρασκευή 24 Δεκεμβρίου 2021

Όπως το Όνειρο υφίσταται έτσι πάνω κάτω και η Μνήμη.

 Όπως το Όνειρο υφίσταται - κατά Φρόιντ - πάντα μια. Δευτερογενή επεξεργασία. έτσι πάνω κάτω και η Μνήμη. Ποτέ- η σχεδόν ποτέ - δεν θυμόμαστε ένα. γεγονός χωρίς μια αφήγηση να το περιβάλλει η έστω να το μπαλωνει. Αν δεν υπάρχει αυτό το αφηγηματικό περίβλημα τότε το γεγονός παραμένει τραύμα : το απωθούμε η μας ρουφάει σαν δίνη...



Πέμπτη 5 Ιουλίου 2018

σε τι διαφερει ο Φρουντ απο τον Λακάν σε οτι αφορα την ερμηνεια των Ονειρων;

Petros Theodoridis σε τι διαφερει ο Φρουντ απο τον Λακάν σε οτι αφορα την ερμηνεια των Ονειρων;
ενω ο Φρουντ θεωρει οτι απλώς οταν ξυπναμε εφευρισκουμε το Ονειρο για να παρατεινουμε τον Υπνο μας - (το ονειρο ως Φυγή απο το ξυπνημα στην Πραγματικοτητα ..
ο Λακαν θεωρει αντιθετα το Ξυπνημα στην Πραγματικοτητα ως Φυγη απο την συνατηση με το Πραγματικο - την Αληθεια του Πραγματικου , την Αληθεια μας -που συνανταμε στα Ονειρα
 Φωτογραφία του Petros Theodoridis.

Τρίτη 7 Νοεμβρίου 2017

πετάμε στα Όνειρα μας

Σκέφτομαι κάποια πρωινά ότι τα όνειρα δεν είναι παρά απόπειρες μετάφρασης αυτού που βιώνει ο βαθύτερος μας εγκέφαλος όταν κοιμόμαστε...

 Τότε έξαλλου είναι που βουλιάζουν στο ενδόμυχο σαν τα τυφλά ψάρια στα βαθύτερα νερά.... 
Τι είμαστε τότε? 
Σε ποια κατάσταση θεών η θηρίων επιστρέφουμε? 
Σε ποιες σπηλιές της Ύπαρξης? 

Όταν ξυπνάμε επιστρέφουμε στην Πραγματικότητα ίσως όμως όταν κοιμόμαστε συναντάμε το πραγματικό ..τον χρόνο ....το μηδέν που ορίζει την ύπαρξη μας

Π. θ 


Τρίτη 15 Αυγούστου 2017

Είμαστε ένα Κενό που περικλείεται από το κέλυφος της Ύπαρξης μας .



  
καμμια φορά στα όνειρα συγκρουόμαστε με τον σκληρό πυρήνα της Ύπαρξης - το Πραγματικό της απόλυτης μας Τρωτότητας ,το βέβαιο του θανάτου μας .. Είμαστε ένα Μηδέν- ένα Κενό που  περικλείεται από το κέλυφος της Ύπαρξης μας . Όταν συναντάμε το εσωτερικό κενό διάστημα στον Ύπνο μας - Ξυπνάμε -τρομαγμένοι.

Πέμπτη 18 Μαΐου 2017

Καμια φορά στα Ονειρα νιωθω παγιδευμένος....


καμιά φορά στα Όνειρα μου έρχεται να κλάψω
μα είναι το Κλάμα άηχο,και ανήμπορος βουλιάζω
μες το όνειρο που γίνεται σιγά σιγά Εφιάλτης..

Γιατί τα όνειρα
είναι συμπυκνωμένη αμαρτία
είναι του Ασυνείδητου η Αρτηρία

είναι οι σκέψεις μας που γίνονται κουβάρι
είναι του Είναι μας το 'Αυλο κουφάρι
είναι οι τρόμοι μας και είναι η αγάπη
είναι η πιο βαθιά, κατάδικη μας αυταπάτη

ετσι
καμμια φορά
στα όνειρα νιώθω παγιδευμενος
στου Ασυνειδήτου τη ροή και σενα δίχτυ
απ' όπου δεν υπάρχει σωτηρία,
κι είναι μαζί το τέλος κι η αφετηρία...

Κιοταν βουλιάζω στο όνειρο και νιώθω σαν να πέφτω
σ'ενα αόριστο κενό,
ή να πετώ στον ουρανό, να διασχίζω σύννεφα ,ή
να γυρνώ
στο παρελθόν να γίνομαι μικρός , και μες τα χόρτα της πατρικής αυλής να κρύβομαι και πάλι,
-κοκκινισμενα κάρβουνα απ' το μαγκάλι, η μυρωδιά του ποταμού ,το σπίτι πουχαμε πάνω στο δέντρο , οι παιδικοί μου φίλοι ,και οι εικόνες αιχμηρές ,που καταλήγουν των ζωών μας οι ροές;,ποιο συντριβάνι θα μας πεταξει σαν νερό;
θυμάμαι το ποτάμι καθαρό,κι η ευτυχία με τραβάει απ' το μανίκι ,νιώθω μαχαίρι μέσα στ 'όνειρου τη θήκη,

και ξυπνώ
λουσμένος στον ιδρώτα
όπως και πρώτα
οπως και πρωτα. 

Σάββατο 18 Μαρτίου 2017

το παιχνιδι των προστριβων 1η αναρτηση 27-9-2010

η σύγκρουση προϋποθέτει κοινωνίες με κάπως ξεκάθαρες τάξεις , ρόλους ,κουλτούρες..

Στην Ελλάδα ανέκαθεν είχαμε μάλλον προστριβές , αψιμαχίες ,κάτι σαν τον Δήθεν πόλεμο φυλών , επίδειξη δύναμης του τύπου ''Ξερεις ποιος είμαι εγώ ρε;'''
σε ένα σύστημα που επιβίωνε χάρη στη διαρκή του ρευστότητα ,στη διαρκή αναδιαπραγμάτευση ..
Τώρα κάποιοι (άτομα και ομάδες ) συνεχίζουν σε αυτό το παιχνίδι των προστριβών ..Έτσι έχουν μάθει

Όμως υπορρητα , υπόκωφα γνωρίζουν ότι αυτή η εποχή της αμοιβαίας αψιμαχίας   έχει πια τελειώσει .. Δεν τολμούν να κάνουν ένα βήμα παραπέρα από την κόκκινη γραμμή ,,αν και την πατάνε συνεχώς ελπίζοντας οτι ο άλλος θα κάνει την πρώτη κακή κίνηση Βίας - και έτσι θα φορτώσουν σε αυτόν το κακο τις - γνωρίζοντας βέβαια ότι όλα αυτά δεν μπορεί να οδηγήσουν πουθενά και ελπίζοντας ότι ζούμε σε ενα Εφιάλτη απο όπου - δεν μπορεί - κάποιος θα μας ξυπνήσει ..αλλά παρόλα αυτά βυθιζόμαστε όλο και σε χειρότερους εφιάλτες όπως στην ταινία inception ενώ δεν βλέπουμε πουθενά καμιά σβούρα ναγυριζει και να μας θυμίζει οτιι ονειρευόμαστε.



Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2016

ειμαστε εμεις τα Ονειρα που βλέπει η Σελήνη




τωρα που ολοι μπηκαμε στη σκοτεινή πλευρά σου
Φεγγαρι που ονειρευεσαι εμάς στα Ονειρά σου

κι ειμαστε εμεις μικρές σκιές και οντα φαντασιας
Αγνωστων κοσμων Φεγγαριων ,μιας μυστικής Ουσίας

που ξεπερνά τον κοσμο μας και καθε αλλο Κόσμο
και αναδυει μυρωδια απο Φεγγαρο Δυόσμο

ειμαστε εμεις τα Ονειρα που βλέπει η Σελήνη
Γιαυτό οταν την βλεπουμε νιωθουμε μια Γαλήνη

Απο την Φεγγαροσκονη πλαθονται τ’ονειρά μας
κτυπα μεσα απ’τα στηθη μας η Φεγγαροκαρδιά μας ..

Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2016

ΙΑΚΩΒΟΥ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗ MAOYTXAOYZEN : ΑΛΛΙΩΤΙΚΟΙ ΕΦΙΑΛΤΕΣ ...




 Ήταν Απρίλης
.
Κι ήταν χίλια εννιακόσα σαράντα πέντε
.
Είχαμε αρχίσει να το ξέρουμε πως ο πόλεμοςπάει να τελειώσει
...
Τα σημάδια ήταν πολλά
.
Τα μεγάφωνα που ήταν μέσα στις παράγκες για ν' ακούμε τ'ανακοινωθέντα της Βέρμαχτ και τους λόγους του Χίτλερ είχαν από καιρό βουβαθεί
.
 Κάθε μέρα ο ουρανός έτριζε από εκατοσταριές αμερικάνικα βομβαρδιστικά που έρχονταν απ'τη μεριά της Γαλλίας
.
Ένα απόγεμα μετρήσαμε πάνω από χίλια
.
Οι Ες‐Ες έβγαιναν απ'τις παράγκεςτους και τα κυνηγούσαν με βλαστήμιες
.
Ύστερα ανάβανε τσιγάρα ,αρχίζανε τα καλαμπούρια ,ώσπουνα τους πιάσει υστερία από τα γέλια
.
 Ο ούντερσαφ φύρερ Λέεμπ,γραμματέας στην Πολιτική Διεύθυνση ,έκλεβε φαΐ απτην κουζίνα των αξιωματικών και μας το μοίραζε για να μας αποδείξει πόσο πονόψυχος είναι
.
 Οι Ες‐Ες έδεσαν έναν Πολωνό αγκαλιά με τέσσερις πεθαμένους και τον άφησαν έτσι τέσσερις μέρες στην απομόνωση
.
Όταν την πέμπτη μέρα βγήκε ,
γύριζε από παράγκα σε παράγκα κι έλεγε πως οι πεθαμένοι του είπαν ότι «ο Στάλιν θα 'ρθει το Μάη»
ελευθερία ήρθε το Μάη
Στις 5 του Μάη  ,λίγο πριν απ'το μεσημέρι ,ένα θεόρατο αμερικάνικο τανκ ,καπνισμένο και σημαδεμένο απ'τον πόλεμο
,
γκρέμισε την πύλη του Μαουτχάουζεν και μπήκε στον περίβολο
.
Οι πολεμιστές μάς κοίταζαν σαστισμένοι ,περήφανοι ,περίλυποι ...
Καλά που κάνανε και μείνανε έκει ψηλά ,στη ράχη του τανκ
.
Γλιτώσανε από τόσες μάχες .
Απ τη χαρά μας δε θα γλιτώνανε
.
 Ουρλιάζαμε
,
ξεσκίζαμε τα ρούχα μας
,
ταρακουνιόμαστε σα δαιμονισμένοι
.
Στριμωχνόμαστε
,
 ποδοπατιόμαστε για να φτάσουμε κοντά στο τανκ
.
Πολλοί πέφτανε πάνω και φιλούσανε τακαπνισμένα σιδερικά κι άλλοι χτυπούσανε πάνω τα κεφάλια τους και κλαίγανε
.
 Ξαφνικά άρχισαν ανάμεσά μας να φυτρώνουν σημαίες
.
Αμερικάνικες
,
ρώσικες
,
εγγλέζικες
,
 ισπανικές της Δημοκρατίας
,
τσέχικες
,
πολωνέζικες
,
ελληνικές
,
γιουγκοσλάβικες
,
ιταλικές
...
Όλεςκαμωμένες από ματισμένα κουρέλια και χοντροβελονιά
.
Οι πιο πολλές μυρίζανε λαδομπογιά
.
Οι σημαίες μάς ανάψανε ακόμα πιο πολύ
.
Πηδούσαμε
,
αλαλάζαμε
.
Ταυτόχρονα στα χαμηλά γίνονταν άλλες δουλειές
.
Ένιωσα δυο χέρια να γατζώνονται στο πόδι μου
.
Έσκυψα να δω
.
Δυο Ισπανοί
,
τον έναν τον ήξερα
,
είχαν ρίξει μπρούμυτα έναν επιστάτη και τον πετσοκόβανε με σουγιάδες
.
Είδα κιέπαθα να λευτερώσω το πόδι μου απ'τα χέρια του
.
Άμα το κατάφερα να τραβηχτώ ,πάτησα πάνω στην κοιλιά ενός άλλου επιστάτη που τον είχαν πνίξει μ'ένα λουρί
.
Άλλοι είχαν αποκάμει απ'το συνωστισμό
,
πέσανε ,ποδοπατηθήκανε και ξεψυχούσανε στα πόδια μας
εφιαλτες
Απ'τις 5 του Μάη , απ'τη μέρα που η ζωή στο Μαουτχάουζεν έπαψε να'ναι εφιάλτης
,
ο εφιάλτης κρύφτηκε στον ύπνο μας και γίνηκε όνειρο .
Ήταν αλλιώτικα όνειρα
,
αλλιώτικοι εφιάλτες
.
Ο Πέτρος απ'τη Θήβα σπάραξε απ'το φόβο που τον έσφιγγε ,μούγκριζε χωρίς να μπορείνα ξυπνήσει και να γλιτώσει
.

«Η φωνή μου πνίγεται»έλεγε, «σα να μου βουλώνουνε το στόμα!Τα μάτια κολλάνε ,δεν ανοίγουνε ».
 Ξέραμε καλά τι εννοούσε
.
Όλοι το ίδιο παθαίναμε
,
γι 'αυτό κι είχαμε μαζευτεί σε κοντινά κρεβάτια
.
 Μόλις κάποιος άρχιζε να μουγκρίζει
,
οι διπλανοί τινάζονταν αμέσως να τον ξυπνήσουν και να τονγλιτώσουν
.
 Τι είδες Πέτρο;

Η μάνα μου καθότανε στο τραπέζι μας ,είχε τη λάμπα του πετρελαίου και μου 'γραφε ένα γράμμα.Εγώ το'χα σκάσει από δω κι ήμουν κάτω απ'το τραπέζι .Της μιλούσα και δε μ'άκουγε. Ο Πέτρος έμεινε μαζί του.
Ήθελε σώνει και καλά να μάθει τα λόγια.
 Κάθε πρωί οι πιο πολλοί ξυπνούσαμε με την ίδια αγωνία
:

«Σε ποιόν θα τα πούμε όλαυτά ;Πού θατα πούμε;Ποιος θα τα’ακούσει
;
Πού θα παραδοθούν όσα είδαμε. Κάθε πρωί οι πιο πολλοί ξυπνούσαμε με την ίδια αγωνία
:

«Σε ποιόν θα τα πούμε όλαυτά;Πού θατα πούμε;Ποιος θα τακούσει;
Πού θα παραδοθούν όσα είδαμε;»






Κυριακή 28 Αυγούστου 2016

λένε πως ο Ύπνος θυμίζει θάνατο

λένε πως ο Ύπνος θυμίζει θάνατο πως είναι αδελφός του Θανάτου. Γιαυτό ίσως και βλέπουμε τα όνειρα λίγο πριν ξυπνήσουμε ..Όχι για να παρατείνουνε τον Ύπνο μας αλλά για να αποφύγουμε το Πραγματικό που συναντάμε εκεί μέσα : τον θάνατο
άλλο - το υλικό του ονείρου από εκείνο της φαντασίωσης ..Το υλικό του Ονείρου είναι κομμάτι του ασυνειδήτου που προσπαθεί να μεταφραστεί στο συνειδητό . Το υλικό της φαντασίωσης είναι συνειδητό που προσπαθεί να ντύσει - να σαγηνεύσει να εξωραΐσει την Έρημο του Πραγματικού,,,
Π. θ

Κυριακή 24 Ιανουαρίου 2016

εμπειρία και Βίωμα



εμπειρία και Βίωμα
Κάποτε είχαμε εμπειρίες , τώρα έχουμε βιώματα : οι εμπειρίες ενείχαν την συνάντηση μας με τον πραγματικό , εκεί έξω..
Υπήρχε ένας αντικειμενικός , χειροπιαστός , υλικός κόσμος .... Τις εμπειρίες τις είχες με τις πέντε αισθήσεις: την αφή , την γεύση την ακοή..
Τις αισθανόσουν ,τις μύριζες , πονούσες..
Οι εμπειρίες σε συνένωναν με τον κόσμο : αισθανόσουν ότι ανήκες σε κάτι μεγαλύτερο ' οι εμπειρίες σε έκαναν Ψηφίδα ενός μεγαλυτέρου από εσένα Ψηφιδωτού.
Οι εμπειρίες επίσης εμπέδωναν την αίσθηση ενός χρόνου συνεχούς : την αίσθηση του μέλλοντος .
Σήμερα ζούμε με προσομοιώσεις και Βιώματα.
Η Εμπειρία είναι αντικειμενική όμως το Βίωμα είναι υποκειμενικό.
Η εποχή των Βιωμάτων συνδέεται και με την Τυραννία της Οικειότητας του Σεννετ : δεν μετρούν οι πράξεις , η εμπειρία ,αλλά το αίσθημα , η συγκίνηση .Η αίσθηση του κόσμου ως βιώματος μας εισάγει στην πίσω πλευρά του καθρέφτη, μας υποβάλει την ιδέα ενός κόσμου εύπλαστου , του κόσμου ως ονείρωξη Νάρκισσων .

Π.Θ

Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2015

ΠΑΡΟΝΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΘΕΛΗΤΕΣ ΜΝΗΜΕΣ




ΠΑΡΟΝΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΘΕΛΗΤΕΣ ΜΝΗΜΕΣ
του Πέτρου  Θεοδωρίδη 
Αν η δράση στο παρόν είναι αυτή που μας αναγκάζει να επιλέξουμε από την δεξαμενή της μνήμης, η απουσία δράσης, η ακινησία, η Ανημποριά, στην όποια μας καθηλώνει το Τωρινό Παρόν, είναι αυτή που κάνει να αναδύονται σκόρπιες, ασυνάρτητες, αθέλητες Μνήμες: να ζούμε σε ένα Όνειρο, να επιστρέφουν Όλα τα Απωθημένα .

Λευκή κορδέλα

ΛΕΥΚΗ ΚΟΡΔΕΛΑ Είδα ξανά, χάρη στο Kemes τη Λευκή Κορδέλα του Χάνεκε (2009). Οπου ένας δάσκαλος αφηγείται παράξενα γεγονότα σε γερμανι...