Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα τζαζ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 25 Μαρτίου 2014

Δευτέρα 27 Ιανουαρίου 2014

Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου 2013

Sometimes I Feel Like a Motherless Child-...(αφιερωμενο στους φιλους.)

και
http://www.youtube.com/watch?v=YhA0_J74xY0&feature=related

Sometimes I Feel Like a Motherless Child

From Wikipedia, the free encyclopedia

Jump to: navigation, search

This article is about the Negro spiritual. For the blues song, see Motherless Child Blues.

Original score of "Motherless Child" by William E. Barton, D.D., 1899.

"Sometimes I Feel Like a Motherless Child" (or simply "Motherless Child") is a traditional Negro spiritual.
The song dates back to the era of slavery in the United States when it was common practice to sell children of slaves away from their parents. An early performance of the song dates back to the 1870s by the Fisk Jubilee Singers.^[1]^[2] Like many traditional songs, it has many variations and has been recorded widely (see partial lists of choral arrangements and covers below).
The song is clearly an expression of pain and despair as it conveys the hopelessness of a child who has been torn from his or her parents. Under one interpretation, the repetitive singing of the word "sometimes" offers a measure of hope, as it suggests that at least "sometimes" I do not feel like a motherless child.^[3]
Although the plaintive words can be interpreted literally, they were much more likely metaphoric. The “motherless child” could be a slave separated from and yearning for his African homeland, a slave suffering “a long ways from home”—home being heaven—or most likely both.

[edit] Notable versions

Paul Robeson, originally recorded by EMI in the 1930s, on his album Songs of Free Men (1997) as well as on his album Paul Robeson: The Complete EMI Sessions 1928-1939 (2008) and on several previous LPs.
Elmer Keeton, who arranged a performance by the Northern California Negro Chorus for a radio program commissioned in 1942 by the Federal Music Project, Works Progress Administration. This version was later used in an animated Soviet propaganda film called "Black and White" depicting racism in the United States.
Louis Armstrong on Louis and the Good Book (1958)
Lou Rawls and the Pilgrim Travelers for the album The Soul Stirring Gospel Sound of the Pilgrim Travelers (1962).
Odetta's live performance of the song on April 8, 1960 at Carnegie Hall was released on "Odetta at Carnegie Hall" (1960) and used on the soundtrack to Pasolini's film "The Gospel According to St. Matthew" (1964); she performed it as recently as summer 2008, during her final tour.
Folk artists The Simon Sisters in the mid 1960's
Darlene Love covered part of it for the first part of the Gospel Medley in the Elvis Presley's '68 Comeback Special (1968)
Jimmy Scott on his album The Source (1969)
Ike & Tina Turner covered it on their 1969 album Outta Season
The Les Humphries Singers on their first album Rock My Soul in 1970
Richie Havens used lyrical elements of this piece in an improvised song at Woodstock Festival in 1969 when he ran out of songs to play after being called back for multiple encores.
Boney M. on their second album Love for sale (1977)
Van Morrison on Poetic Champions Compose (1987), also on The Best of Van Morrison Volume Two (1993)
Martin L. Gore, on Counterfeit e.p. (1989)
Crime and the City Solution, on Paradise Discotheque (1990)
Charlie Haden and Hank Jones on Steal Away: Spirituals, Hymns, and Folk Songs
The Kelly Family on Honest Workers (1991) ^[4]
Hootie & the Blowfish, on Cracked Rear View (1994)
Kevin Eubanks, on Live at Bradley’s (1996, Blue Note) (1994)
Tom Jones (accompanied by Portishead) on Reload (1999)
The daughter character, Keesha, sang this piece in the play I Can Do Bad All By Myself, written by Tyler Perry (1999)
Amy Jo Johnson, for the film "Sweetwater: A True Rock Story" (1999)
Waterson on Matchbox Selection (2000)
Under the name Lucky Pierre, Aidan Moffat used an operatic sample of the phrase "Sometimes I feel like a motherless child" on the track of the same name from his 2002 solo album Hypnogogia.
John Legend on Solo Sessions Vol. 1: Live at the Knitting Factory (2005) and at the Hope for Haiti Now telethon (2010).^[5]
Wishbone Ash on Clan Destiny (2006)
Ghostface Killah in Ironman (album) (1996)
Listening to the trumpet-played version of Wynton Marsalis you see that child... Track 14: Traditional Spiritual from Portrait of Wynton Marsalis, SONY Classical, 1989/92
John Frusciante - live version at the Hollywood Moguls 3/28/97.
Over the Rhine recorded a live version for Live from Nowhere: Volume Three (2007)
Eric Burdon, for the film The Blue Hour (2007).
Matthew Perryman Jones, on Swallow the Sea (2008)
Beth Nielsen Chapman, the 2008 compilation album, Song of America
Loren Connors and Suzanne Langille, on 1987-89 (2000)
John Scofield on Piety Street (2009)
Arms and Sleepers on "The Motorist" (2009)
The Wailin' Jennys on "Live At The Mauch Chunk Opera House" (2009)
Clutch on "Strange Cousins from the West" (2009)
Mr. Blotto at "Blottopia X" 2009
Sweet Honey in the Rock on their album ...Twenty-Five... (1998)

[edit] References

^ "Blue Gene" Tyranny, "Sometimes I Feel Like a Motherless Child" article, Allmusic
^ Barton, Hymns of the Slave and the Freedman, p.17 ("Not very long ago I attended a concert given by a troupe of jubilee singers, whose leader was a member of the original Fisk company. Toward the end of the programme he announced that a recently arrived singer in his troupe from Mississippi had brought a song that her grandparents sang in slave times, which he counted the saddest and most beautiful of song of slavery. It was a mutilated version of Aunt Dinah's song ['Motherless Child' or 'I feel like I'd never been borned.']")
^ *"Sweet Chariot: the story of the spirituals" by Arthur C. Jones
^ http://ca.music.yahoo.com/release/35930654
^ Jocelyn Vena, "'Hope For Haiti Now' Telethon Airs Tonight At 8 P.M.: George Clooney, Wyclef Jean and Hollywood's biggest names help raise money for earthquake relief." MTV News, January 22, 2010, found at MTV News. Accessed January 22, 2010.

[edit] External links

Lyrics as by J. W. Johnson & J. R. Johnson (1926) at negrospirituals.com
Art of the States: Piano Sonata No. 4 musical work quoting the spiritual by African-American composer George Walker

Παρασκευή 6 Δεκεμβρίου 2013

Thelonious Monk - Epistrophy

Τρίτη 3 Σεπτεμβρίου 2013

Ahmad Jamal Trio - Darn That Dream 1959

Τρίτη 13 Αυγούστου 2013

Keith Jarrett, Gary Peacock, Jack DeJohnette , PRISM, 1985

Τρίτη 27 Νοεμβρίου 2012

Tom Waits - Russian dance

Παρασκευή 23 Νοεμβρίου 2012

Nina Simone Mood Indigo

Δευτέρα 26 Μαρτίου 2012

Charlie Parker - All the things you are

Lennie Tristano - Tangerine (Copenhagen '65)

Πέμπτη 15 Μαρτίου 2012

ΤΟ ΣΤΥΛ ΤΗΣ ΓΡΑΦΗΣ ΚΑΙ Ο ΥΜΕΝΑΣ ΤΟΥ ΥΦΟΥΣΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ(ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ "ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΤΟΜΟ")

ΤΟ ΣΤΥΛ ΤΗΣ ΓΡΑΦΗΣ ΚΑΙ Ο ΥΜΕΝΑΣ ΤΟΥ ΥΦΟΥΣ

15/03/2012

ΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ(ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ "ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΤΟΜΟ")

Σάκης Παπαδημητρίου, Τζαζ ιστορίες και ανησυχίες, εκδ. Απόπειρα, Αθήνα 2003, ISBN: 960-537-057-3.

Σκόρπιες σκέψεις με αφορμή τις «Τζαζ ιστορίες και ανησυχίες»

του Σάκη Παπαδημητρίου.

Του Αθανασίου Ι. Καλαμάτα

Γνωρίζω τον Σάκη Παπαδημητρίου από τη Θεσσαλονίκη. Ήταν η χρονιά του 1994, χρονιά που έκαμε την έκδοση δύο σημαντικών βιβλίων του για την τζαζ. Στον πανεπιστημιακό εκδοτικό οίκο University Studio Press, όπου τότε εργαζόμουν ως υπεύθυνος εκδόσεων, είχε έρθει ο Σάκης για να εκδώσει την Εισαγωγή στην τζαζ και ένα βιβλίο για τον Leonard Bernstein. Πολλές ήταν τότε οι στιγμές – μοναδικές θα τις χαρακτήριζα – που συζητώντας μαζί του, είχα τη χρυσή ευκαιρία να διευρύνω τη σχέση μου με την τζαζ μουσική. Ήξερα, βέβαια, ότι η υπόθεση της τζαζ στην Ελλάδα ήταν, και συνεχίζει βέβαια να είναι, αδιαχώριστα συνδεδεμένη με το όνομα του Σάκη Παπαδημητρίου. Το μόνο ωστόσο, που δεν φανταζόμουν ήταν ότι μουσικός αυτός δημιουργός, ποιητής, πεζογράφος και παραγωγός ραδιοφωνικών εκπομπών, θα ήταν τόσο απλός και οικείος, αλλά και πρωτοπόρος. Ενθυμούμαι πολύ καλά, τώρα που γράφω αυτές τις σκέψεις, τα θλιβερά γεγονότα της συναυλίας με τη Γεωργία Συλλαίου που είχε κάμει ο Σάκης Παπαδημητρίου στη Ροτόντα, τότε που μαινόμενοι «χριστιανομαθημένοι» χούλιγκαν «πιστοί» είχαν εισβάλλει στο μοναδικό για το είδος του αυτό μνημείο και τα είχαν κάμει γυαλιά καρφιά. Αντιδρούσαν βλέπετε στην «παραβίαση» της ιερότητας του χώρου, ο οποίος όμως για την ίδια την ιστορία της ανεξάντλητης αυτής πόλης, της Θεσσαλονίκης, εγγράφεται ως μνημείο όχι μόνο θρησκευτικό, αλλά και ως μνημείο – σύμβολο της ιστορικής πολυπολιτισμικής φυσιογνωμίας της.

Ο Σάκης Παπαδημητρίου έχει το ακριβό προνόμιο να συνταιριάζει άψογα το ρόλο του μουσικού δημιουργού με αυτόν του κριτικού. Όλα του σχεδόν τα βιβλία και η δράση του, από τη μαγευτική «Διαγώνιο» μέχρι τις ανεπιτήδευτες ραδιοφωνικές παραγωγές του, φέρουν το στίγμα της πρωτοτυπίας και αντιστέκονται στο κυρίαρχο συρμό της βιομηχανοποιημένης μουσικής των ημερών μας. Σ’ αυτό το δέκατο έβδομο βιβλίο του, πάνω απ’ όλα ο αφηγητής Σάκης Παπαδημητρίου, ανήσυχα και απρόβλεπτα μας ξετυλίγει προσωπικές ιστορίες και περιπέτειες του, ταξίδια και φεστιβάλ, πρόσωπα, βιβλία και δίσκους, «ανοίγει» την τζαζ σ’ άλλες καλλιτεχνικές μορφές: τον κινηματογράφο, τη λογοτεχνία, το θέατρο, το χορό, τη φωτογραφία. Πρόκειται για ένα βιβλίο όπου τα κριτήρια αξιολόγησης κυριαρχούνται από το πνεύμα της τζαζ. Διαρθρωμένο σε τρια μέρη, στο μεν πρώτο, με «έδρα τη Θεσσαλονίκη», απεικονίζει μνήμες από τα νεανικά χρόνια του καλλιτέχνη, στο δεύτερο, σχολιάζει βιβλία με θέμα τη τζαζ και βιογραφεί μουσικούς, στο δε τρίτο, επανεκτιμά ορισμένες σύγχρονες κριτικές τάσεις που αφορούν το συγκεκριμένο μουσικό ρεύμα, όπως λόγου χάριν την πολεμική του Adorno, το «νέο πνεύμα» του Le Corbusier και του Δ. Μητρόπουλου.

Είπαν πως η τζαζ είναι κατεξοχήν τέχνη του αυτοσχεδιασμού. Εξού και η πολλαπλότητα των στοιχείων της, της βαριάς κληρονομιάς της: η γέννησή της στη Νέα Ορλεάνη, τα σπιρίτζουαλ, τα μπλουζ, τα μίνστρελ, το σουίνγκ, η αφροκουβανέζικη επίδρασή της. Ο Σάκης Παπαδημητρίου βιώνει εκπληκτικά τον καλλιτεχνικό αυτό ορίζοντα, δίνοντάς μας απλόχερα για άλλη μια φορά, μέσα από ένα μουσικό σχολείο που ξεκινάει από το 1975 στο Β΄ Πρόγραμμα και φτάνει σε εκπομπή της ΕΡΤ 3 με την «παγκοσμιότητα της τζαζ», ένα βιβλίο ουτοπικό.

Σάββατο 10 Μαρτίου 2012

παλι ακροδεξιοι τραμπουκισμοί; Μ' αυτά κι μ'αυτά θα με κανουν -σχεδόν - να βάλω... Νταλάρα

ειπα ..σχεδόν.. Δεν τον μπορώ τον Νταλάρα ( παρόλο που απεδειχθη Παληκάρι και τα ακροδεξιά τραμπουκάκια Θρασυδειλα .. )

ελπίζω να μη συνεχισουν..Αν συνεχίσουν ..θα βαλω...Νταλάρα..