Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2013

H ΚΑΜΑΡΙΕΡΑ(απο το αφιερωμα στον ΜΕΓΑΛΟ στρος Λα Καντ)




Πάντα με εξίταραν οι ιστορίες με τις καμαριέρες .. Πας σ ένα ξενοδοχείο, σε ξένη πόλη νιώθεις μόνος , κάνεις ένα μπάνιο και -ξάφνου- ακούς την πόρτα να ανοίγει .. Κρυφά ρίχνεις μια ματιά από τον καθρέφτη . Βλέπεις την καμαριέρα – μια υπέροχη τριαντάρα που σου θυμίζει πολύ την Λάουρα όταν έπαιζε τη ν Μαλιτσια ..να σκύβει και να φτιάξει το κρεβάτι .. Πάνω από το κρεβάτι υπάρχει ένας καθρέφτης κα συ από τον δικό σου καθρέφτη βλέπεις στον καθρέφτη πάνω από το κρεβάτι σου να μισοκαθρεφιζεται ένα μικρό Τμήμα από το στήθος της ,όσο αφήνει να φανεί η γνωστή στολή της καμαριέρας με την άσπρη ποδιά και δαντέλα στα πάνω στο μαύρο (κοντό φυσικά ώστε ν α φαίνονται τα υπέροχα μακριά πόδια )φόρεμα.. Εν τω μεταξύ η καμαριέρα αρχίζει να σιγοτραγουδά ένα άγνωστο-γνωστό σκοπό που σου φέρνει κατι σαν ντε ζα βου από την παιδική σου ηλικία η ταινίες που είδες παλιά (του Φελίνι με τον Μαρτσέλο Μαστρογιαννι…….
( Eντω μεταξύ το ζεστο νερό συνεχιζει να τρεχει ενω εσυ  ξυριζεσαι μπροστά στον θαμπό απο τους υδρατμους καθρεφτη του μπάνιου και παρακολουθεις -σαν σε ονειρο την Καμαριερα  να καθρεφτιζεται διαδοχικά μεσα απο τους καθρεφτες , το παρελθον και το παρόν να συμπυκνωνεται , η Γυμνια, η απαλότητα, η θαμπάδα ,η Υγρασια σου θυμιζουνε την Τετα (ax TETΑ)τοτε που ειχες αναπαυτει μακαριος σαν μια αμοιβαδα στον ουρανισκο της''αχ! ψιθυριζεις ''  .....τα τρια στοματα της  και αναστεναζεις ενώ  μπερδευεσαι γιατί αυτή η στιγμή μοιαζει τοσο πολύ με ψευδαίσθηση ή καλύτερα με φαντσσιωση οπως τοτε που ησουνα μικρος και εβλεπες την Μαλιτσια απο τον εξώστη .....
και εκει αρχιζει να συμβαινει -το παρατηρεις εντρομος  στον Καθρεφτη του μπανιου σου - μια Τρομερή μεταμορφωση..Στο προσωπο σου αρχιζουν να βγαίνουν Τριχες , μαυρες  πυκνές , τουφες ολοκληρες , σε ολο το σωμα σου , το στηθος φουσκώνει μια ακατανικητη  Ορμή , μια υπερκόσμια δυναμη ορθώνει τον Φαλο σου -οπως πριν απο τριαντα χρόνια και τον κανει τεραστιο  και σκληρό σαν ΑΤΣΑΛΙ....αρχιζεις να Ψηλώνεις , να μεγαλώνεις σαν τον ,σαν τον .. αχ ποιά ταινια ειχες δει πολύ μικρός και ετρεμες απο τον Φοβο σου ..σαν τον ΚΙΓΚ ΚΟΓΚ..
Σιγουρα ειναι ονειρο -λές τραβώντας τις τριχες σου που θυμιζουνε γοριλα και πασπατευοντας το πέος το οποιο ομως  εχει μια Στύση -θεε μου ,μια στυση ..ενώ συνεχιζεις να βλεπεις τηνκαμαριερα μεσα απο τοις θαμπες ανατνακλασεις του καθρεφτη  να σκύβει ..ποτε για να ξεσκονισει ,ποτε για να  σρωσει το κρεβάτι και να μισοφαινεται το κυλοτακι της - κοκκινο;.. και να κουδουνιζουν μεσα σου τεραστιες δυναμεις  και εσύ να Μεταμορφωνεσαι  γρηγορα  οπως στην Μετα μορφωση του Κάφκα -Οχι ομως σε Μπαμπουρα - αλλά σε ενα τεραστιο ΓΟΡΙΛΑ  ...... 

Συνεχιζεται(περισσοτερες φαντασιωσεις σε λίγο ) Μη  το χασετε..



3 σχόλια:

tamistas είπε...

και μετά, και μετά;

anidifranco είπε...

Έτσι, όπως τα λες, άνθρωποι είμαστε και έχουμε αδυναμίες, ειδικά όταν όλα τα πολιτισμικά μας πρότυπα μπλέκονται με τη συναισθηματική μνήμη του παρελθόντος μας το μείγμα είναι εκρηκτικό. Τι να λέει άραγε ο Λακάν και ο Φρόιντ για όλα αυτά; Ο Ασκητής μήπως;;; Θα βρούμε μια δικαιολογία, η επιστήμη προσφέρεται:)Χαχαχαχα..περιμένω τη συνέχεια...

Νοσφεράτος είπε...

ειναι διαδραστικο ποστ ..

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη
στου ΑΠΟΣΠΕΡΙΤΗ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου