στον Γύρο του Θανάτου

 έτσι κιαλλιως ο κόσμος πάντα κρεμόταν από μια κλωστή , ισορροπούσε,στο κέλυφος μιας τεράστιας χελώνας , στον αφρό του κυματος ,ο κόσμος , μεταξύ σφύρας και άκμονος για πάντα , με κομμένη την αναπνοή,για λίγο μόνο ανάπαυση και ύστερα ξανά και πάλι όπως πάντα , σ'αυτον τον ακατάπαυστο Γύρο του Θανάτου