η ηλικία μου

η ηλικια μου αρχιζει να συνοδευεται και απο μια παραξενη κουραση - οταν ειναι να σηκωθώ απο το κρεβατι η -καποιες φορες οταν ειναι να μιλήσω - μια δυσφορια ζωής,μια δυσθυμια ..Αυτη η δυσθυμια δεν ερχεται απο την θεληση μου, απο την ψυχή μου ας πουμε που παραμένει...παιδική η νεανική αλλά απο κατι εξωτερικό .. Το σωμα .. Αρχιζω να κατανοω τον αρχαιο δυισμο σωματος και ψυχής...κι ετσι κατανοω καλυτερα καποιες μορφες γεροντων που -παλιοτερα νομιζα οτι το ακινητο - ανεκφραστο σαν του Βουδα υφος τους - ηταν δειγμα ..σοφιας.. Τιποτε απο ολα αυτά .. Εξωτερικο ηταν .. δυσκαμψια μυων , βαρεμαρα , κουραση , σωματικό - απο μεσα η ψυχή χορπηδουσε σαν το ψαρι στα βαθια νερα σε μια ακινητη θαλασσα