Τετάρτη, 8 Ιανουαρίου 2014

Ξερει μονο να κτυπά

ίσως
 αυτό που ακούω  να κτυπά ρυθμικά
 σαν κάποιος να κτυπά  την πόρτα για να μπει
 σαν το Κοράκι του Έντγκαρ Άλαν Πόε
 εν μέσω του Μεσονυκτίου
 Καταμεσής του Χειμώνα
 ίσως
 αυτό που ψιθυρίζει το όνομα μου
  αυτό που Μιξοκλαίει
 εγκλωβισμένο
ανάμεσα στο μέσα και στο έξω
 Αυτήν την Παγωμένη Νύχτα
σ'αυτήν την Απόκρημνη χώρα
 Ίσως να είναι η καρδιά μου
 που χτυπά
( την είχα ξεχάσει -απορροφημένος  από τον εαυτό μου ,την κρίση , τις δουλειές και την αγάπη)
είναι η καρδιά μου που Χτυπά απεγνωσμένα
  ειν' η καρδιά μου που χτυπάει μανιασμένα
 ΆΝΟΙΞΕ ΜΟΥ ! ΆΝΟΙΞΕ ΜΟΥ ! ΆΝΟΙΞΕ ΜΟΥ !
δεν αντέχω άλλο εδώ μέσα
 δεν αντέχω άλλο εδώ έξω
Στην παγωνιά στο κρύο εντός σου ! στο κρύο εκτός σου
Στο απόκοσμο  κενό ανάμεσα στο μέσα και στο έξω
 Στο τίποτα ανάμεσα  στη Γέννηση και στον Θάνατο
 στον  Αμνιακό σάκο, Στην κοιλιά της μαμάς σου .είμαι η καρδιά ενός εμβρύου , είμαι
 η καρδιά μου που κτυπά

 όλο και πιο λίγο όλο και πιο πολύ
 Να βγει , να μπει  Δεν ξέρει τι θέλει

 Ξερε μόνο να κτυπά
 να κτυπά ....
να κτυπά

Δεν υπάρχουν σχόλια:

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη
στου ΑΠΟΣΠΕΡΙΤΗ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου