ενας παλιος ποιητικός διαλογος περι Τεχνης και Φασισμού που επανανακαλυψα μόλις τωρα στου Προκρουστη μεταξύ (υ) Ιου Βριπολος και εμου του Ιδίου

1. Ο Φασισμός στην τέχνη μας πατέρα μου χωλαίνει.
   Η έσωθεν μαυρίλα του σέ ποίηση δέν βγαίνει.

   Comment από vripol | Νοεμβρίου 9, 2008
2. αλίμονο ! Περι αυτού εχω μιαν αλλη Γνωμη
   Πολλες φορες κιο Φασισμός ,οσο κι αν μας Αγχώνει
   εχει εξίσου ποιητές και αλλους Καλλιτέχνας
   - και η βλακεια δυστυχώς τρυπώνει και στας Τέχνας…

   …πολλές φορες αθέλητα , στον Φασισμό Γλιστράμε

   στον δρομο για την Κολαση,ανεξαιρέτως πάμε
   Δεν προστατεύει η μόρφωση και η Φιλοσοφία
   Κι’ ο των πραγματων στοχασμός και η βαθεια σοφια

   Μου φαινεται πώς αγγιξες Φιλτατε Βριπολίδη
   ενα θεμα Τεράστιο πουναι Κλειστό σαν Στρείδι…

   Comment από Νοσφεράτος | Νοεμβρίου 10, 2008
3. Κιαν με του Χιτλερ Αξονα πηγε ο Χιροχίτο
   Μή ,κιο Ζωγραφος ο Νταλί ,Μοναρχικός Δεν ήτο;
   Mήπως Ναζί δεν ητανε ως και ο Εζρα Παουντ ;
   Φασιστικά δεν Εκανε ο D’Annunzio Ριμπάουντ;

   Καμμια Φορά Ω VRIPOLA ,ακομα και η Τεχνη
   Μυριζει σκετο Φασισμό κι απο την Βρώμα Ζέχνει …

   Comment από Νοσφεράτος | Νοεμβρίου 10, 2008