Σάββατο, 1 Φεβρουαρίου 2014

ειμαστε κατι σκεπτομενα καλάμια,

με την σκέψη ανοιγόμαστε στο άπειρο
με την καρδιά πεθαίνουμε , είμαστε όνειρο στο όνειρο,είμαστε
μια μοναχική διαδρομή τη νύχτα
ένα αστέρι που πέφτει
ένα ανοιγόκλεισμα των βλεφάρων
μια πνιγμένη κραυγή
ένας εσωτερικός λυγμός
είμαστε κάτι σκεπτόμενα καλάμια,ανήμπορα , καρφωμένα στον βάλτο της ενδόμυχης μας ύπαρξης .

Δεν υπάρχουν σχόλια:

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη
στου ΑΠΟΣΠΕΡΙΤΗ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου