.κι απέμειναν σκυφτοί και μόνοι να κοιτάνε προς τα κάτω

κι αφού σιγά σιγά κατέρρευσαν κι έχασαν την επιδερμίδα,το δέρμα ξεκόλλησε και φάνηκε ωμή η σάρκα,οι μυες ,τα νεύρα ,οι απολήξεις των νεύρων , το αίμα ,κόκκινο,γυμνό , ατόφιο,μια θάλασσα στεναγμών ,μια κόλαση απελπισίας  αντικατέστησε την οργή , την αγανάκτηση , το δήθεν πάθος , τον ..κι απέμειναν σκυφτοί και μόνοι να κοιτάνε προς τα κάτω , προς τον καθρέφτη ,κι ήξεραν πια πως ήταν μέσα στον  τον καθρέφτη ,πιο μέσα ,πιο κάτω και ακόμα πιο κάτω και πως, όλα αυτά που ονόμαζαν συναισθήματα δεν ήταν παρα σπασμοί της σάρκας που πεθαίνει