Για παράδειγμα, διαβάζω σε ένα επιφανές εθνικιστικό ιστολόγιο άρθρο με τον τίτλο: «Οι τιμητές των δουλεμπόρων και των βιαστών ανηλίκων έχουν το θράσος να μιλούν». Όμως, τιμητής δεν είναι αυτός που τιμά κάποιον, π.χ. τους «δουλεμπόρους» (στην αργκό των ρατσιστών ΄δουλέμπορος’ είναι όποιος δεν θέλει να απελαθούν οι μετανάστες), είναι αυτός που τους κρίνει με (υπέρμετρα) αυστηρό τρόπο. Προφανώς, ο αστοιχείωτος ελληναράς (πλεονασμός, το ξέρω) ήθελε να πει «απολογητές» ή κάτι ανάλογο. Ο τιμητής λέγεται και κήνσορας, από το λατινικό censor, που έχει μεγάλη και ενδιαφέρουσα ιστορία μια και από εκεί είναι και το σημερινό γαλλικό (και αγγλικό) censure που θα πει και μομφή αλλά και λογοκρισία, αλλά αυτά ίσως τα πούμε κάποιαν άλλη φορά

=περισσοτερα σπαρταριστα εδω ..στο ιστολογιο του Νικου Σαραντακου:

http://sarantakos.wordpress.com/2010/01/13/meze2010/#comment-20637