Στο ιστολογιο του Νικου Σαραντακου δειτε την πολύ καλή αναρτηση''Και βουργάρα η ψυχή μου και τουρκάλα'' με αφορμή το αρθρο του Π. Μπουκάλα στην Καθημερινη και τους στιχους του Παλαμά,«Στο αίμα μου κρατώ κι από μια στάλα / ξένες κι οχτρές κάθε λογής πατρίδες. / Και βουργάρα η ψυχή μου και τουρκάλα».

ΚΛΙΚ ΕΔΏ :
''Και βουργάρα η ψυχή μου και τουρκάλα''
Αποσπασμα  απο την αναρτηση του Ν.Σ

''να παραθέσω ολόκληρο το ποίημα, που είναι το Β15 από τα Σατιρικά γυμνάσματα του Παλαμά:




Στο αίμα μου κρατώ κι από μια στάλα

ξένες κι οχτρές κάθε λογής πατρίδες.

Και βουργάρα η ψυχή μου και τουρκάλα.

Κούρδοι, Καραμανίτες, Οσμαλήδες,



Τούρκοι, η σπάθα σ’ εσάς του Ταμερλάνου!

Λύκοι, αραποβλογιά, πανούκλα, ακρίδες,

καταπάνου μας όλοι, καταπάνου.

Κάψαλο η χώρα, το παλάτι αχούρι.



Στ’ όνομα εγώ θα ομώνω ενός Σουλτάνου,

και θα κρατώ ενός Τσάρου το τσεκούρι.

Όσο να βγει απ’ τη γη κανείς Μανιάκης,

κανείς Σκεντέρμπεης απ’ το μνημούρι,



κι απ’ το χαμό κανένας Καραϊσκάκης.



Στην πολύ καλή έκδοση του καθηγητή Ξ. Κοκόλη υπάρχει εκτενής ανάλυση του ποιήματος. Χορταστική επιλογή από τα Σατιρικά γυμνάσματα είχα κάνει μια φορά κι έναν καιρό στον ιστότοπό μου. Ένα ακόμα δείγμα, που τ’ αφιερώνω στους ελληνοφύλακες:



Ζαγάρια και τσακάλια και κοκόροι,

σηκωτοί κάθε τόσο στο ποδάρι,

μόρτηδες, λούστροι, αργοί, λιμοκοντόροι.



Στον αφέντη χαρά που τούς λανσάρει!

Και ποια είναι τα σωστά, ποια τα μεγάλα

που την ορμή τούς δίνουν και τη χάρη;



Προδότες οι Τρικούπηδες. Κρεμάλα!

Κι οι Ψυχάρηδες; Γιούχα! Πλερωμένοι.

Νά η Ελλάδα! Αρσακιώτισσα δασκάλα,



με λογιότατους παραγιομισμένη.

Κι ο Ρωμιός; Αφερίμ! Μυαλό; Κουκούτσι.

Από τον καφενέ στην Πόλη μπαίνει,



του ναργελέ κρατώντας το μαρκούτσι.