Μα τι αβασταχτη που ειναι η αληθεια ;

κατω απο την επιδερμιδα μας
η γυμνη ωμότητα του σωματος μας
η αδιαφορη σκληροτητα της αγαπης

η θερμή ζωτικότητα του μίσους
η φλογερή άσβεστη δίψα της οργής
η πράσινη χολή της μνησικακίας
η φθονερή γοητεία της μοχθηρίας
η ποταπότητα
τα υπόγεια ποτάμια της μισαλλοδοξίας
η θλιβερή νωθρότητα της σκέψης

η αυταπάτη.....
Η βαθιά λύπη μας
το πένθος που δεν θυμάται καλά καλά τι εχει χάσει
και πόσο εύθραυστη που είναι η ελπίδα
μέσα απ'τον πάγο της καρδιάς - παγίδα..