ο κόσμος μας γίνεται όλο και πιο πολύ ....

Νομίζω πως ο κόσμος μας γίνεται όλο και πιο πολύ κάτι σαν το αμερικανικό μπιλιάρδο : πολλές περίκλειστες σφαίρες , χωρόχρονοι εσώκλειστοι και εσωστρεφείς , αποκλίνοντες κόσμοι , σφιχτές συλλογικές ταυτότητες , παρτικουλαρισμοι αποκλίνοντες και όλο και πιο πολλές καραμπόλες και μια αίσθηση του χρόνου όχι ευθύγραμμου Ανοδικού ή έστω καθοδικού αλλά σαν σβούρα που κινείται προς πολλές κατευθύνσεις , πότε εδώ ποτέ εκεί , ο κόσμος , σήμερα , σαν το Μαλλί της γριάς , όλο και πιο ορατή η κενότητα του Μηδενός από μέσα , όλο και πιο φυγόκεντρες οι κλωστές που τον συγκρατούν από έξω....