Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Οκτώβριος, 2014

η διαφορά του Πένθους από την Μελαγχολία

Εικόνα
η διαφορά του Πένθους από την Μελαγχολία είναι ότι στο Πένθος ξέρεις ότι έχεις χάσει κάποιον-κάτι -πολύ συγκεκριμένο ενώ στην Μελαγχολία δεν ξέρεις τι έχεις χάσει ακριβώς ( η μάλλον το απωθείς γιατί -ενδόμυχα - ξέρεις ότι αυτό που έχεις - χάσει είναι η Φαντασίωση παντοδυναμίας)

Αυτή είναι η αλήθεια μου λοιπόν - είναι η Υποκειμενική μου Αλήθεια αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι και Η αλήθεια

Εικόνα
π.χ η αλήθεια για τον εαυτό μας : Ξέρουμε την αλήθεια μας; ξέρουμε ότι σκεφτόμαστε  γνωρίζουμε ομως το Πως - τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμαστε; Γνωρίζουμε αν σκεφτόμαστε σωστά; Σκεφτόμαστε με έναν άλφα τρόπο και είμαστε απόλυτα πεπεισμένοι ότι είναι αληθινός αλλά εν τέλει είναι εντελώς λάθος (όπως σε εκείνη την ταινία το Νησί !) Αυτή είναι η αλήθεια μου λοιπόν - είναι η Υποκειμενική μου Αλήθεια αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι και Η αλήθεια.

Ποια είναι η πηγή της Κοινοτοπίας και ρουτίνας;

Εικόνα
όταν γερνάμε - είναι άραγε νομοτελειακό;-γαντζωνόμαστε όλο και πιο πολύ από τις Κοινοτοπίες '' Τι καιρό κάνει ; κλπ κλπ'' και την Ρουτίνα '' - που τις χρησιμοποιούμε όχι πια για επικοινωνία αλλά ως ένα ξόρκι..Λες και αν επιμείνουμε σε α-νοητες συνήθειες θα επιβραδύνουμε την φθορά του χρόνου και θα απομακρύνουμε τον θάνατο μας .. Ποια είναι η πηγή της Κονοτοπίας και ρουτίνας; Ε είναι η Αγωνία.. Χωρίς αυτά νιώθουμε μόνοι- εντελώς μόνοι έναντι του εαυτού μας του χρόνου και του Θανάτου μας...

ονειρα....ονειρα,,,,,

Εικόνα
Ο Φρουντ έλεγε πως τα όνειρα τα εφευρίσκουμε για να παρατείνουνε τον Ύπνο μας και να αποφύγουμε την Πραγματικότητα του Ξυπνήματος  όμως ο Λακάν ότι Ξυπνάμε για να αποφύγουμε το Τραυματικό Πραγματικό που συναντάμε στα Όνειρα

Στον φονταμενταλισμό έχουμε μια Κυνική Πίστη. μια Πίστη γιατί έτσι , μια βιταλιστική κυνική εμμονή.....

Εικόνα
Σήμερα ζούμε την μετεξέλιξη του πολιτικού κυνισμού σε κάτι απείρως χειρότερο ¨στον πολιτικό Φονταμενταλισμό κάθε απόχρωσης ( όχι μόνο θρησκευτικής ) Ενώ στον κυνισμό είχαμε -και έχουμε ακόμα - μια αποστασιοποίηση - στον φονταμενταλισμό έχουμε μια Κυνική Πίστη. μια Πίστη γιατί έτσι , μια βιταλιστική κυνική εμμονή ... http://tvxs.gr/news/ egrapsan-eipan/ gia-tin-ypokrisia-tis-neoteriki s-epoxis-kai-ton-sygxrono-kyni smo-0

η αλήθεια μου είναι αυτό που δεν μπορώ να ξεστομίσω

Εικόνα
Τι είναι α-ληθεια ; Για τους Πλατωνικούς η απουσία λήθης , η Ανα- μνηση .. Για τους Γνωστικούς η παράκαμψη του πέπλου -ουρανού που έθεσε ο Κακός Δημιουργός ώστε να μας εμποδίσει να ενωθούμε με τον αληθινό Θεό. Γα τους Μαρξιστές η Διαλεκτική κίνηση της Ιστορίας... Όμως για μένα -η για τον καθένα μας -για την κάθε Ύπαρξη - η αλήθεια μου είναι αυτό που δεν μπορώ να ξεστομίσω Είναι σαν την τάπα που βουλώνει την μπανιέρα .. Αν την ανοίξουμε το νερό θα ρουφηχτει από την τρύπα . Η αλήθεια του καθενός μας είναι αυτό που δεν μπορεί να ειπωθεί (οπως δεν μπορεί κανείς να βγάλει τις κλωστές που τον συγκρα(ο)τους ως Μαριονέτα )

το Παρόν ως δυστυχία

Εικόνα
Συνήθως αντιλαμβανόμαστε το Παρόν ως κάτι απελευθερωτικό και περίπου ως δρόμο προς την Ευτυχία ; ''Ζησε το παρόν , ξεκo'λλα από το παρελθόν μην αγωνίας για το μέλλον κλπ ''......................................... .Όμως  ο εγκλωβισμός στο παρόν βιώνεται ως δυστυχία '  υπάρχει στο πρόσωπο που εγκλωβίζεται στο παρόν -λογω  αμνησίας π.χ-μια αίσθηση διαρκούς αγωνίας- τι συνέβη; Γιαυτό ρωτάει ψυχαναγκαστικά και κατ' επανάληψη για πρόσωπα και πραγματατου αμεσου του περιγυρου , για να θυμηθεί )  http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/i-metaneoteriki-koinonia-kai-o-syrriknomenos-xronos

έρωτας και Νοσταλγία

Εικόνα
ο έρωτας δεν είναι τόσο επιθυμία αιωνιότητας όσο Νοσταλγία της μήτρας και της κατάστασης εμβρύου .. Γι αυτό και η εποχή μας γίνεται απεγνωσμένα -και ρευστά , στα γρήγορα - ερωτική: Δεν μπορεί να κοιτάξει το μέλλον , το παρόν την κομματιάζει, νοσταλγεί......

Κι'ομως μόνο η Γυναίκα υπάρχει

Κι'ομως μόνο η Γυναίκα υπάρχει ο άνδρας είναι το όνειρο μιας Γυναίκας που κοιμάται Το Σύμπαν όλο είναι ένα- ακόμα- αγέννητο μωρό μες τη κοιλιά μιας Θεάς Γυναίκας κι εμείς είμαστε θολές φευγαλέες εικόνες σε θέατρο σκιών http://www.youtube.com/watch?v=Wk9cQZrkE6E

George Bataille ,( Η Ιστορία του ματιου) και ο Λακάν για το αυγό το πετάλιο και την Ομελέττα

Εικόνα
Ο George Bataille ,( Η Ιστορία του ματιου) και ο Λακάν για το αυγό το πετάλιο και την Ομελέττα…. George Bataille : Τέλος , μια μέρα , την ώρα που οι λοξές αχτίνες του ηλιού στις έξι τα απόγεμα εμπεναν κλεφτά ίσια μες στο μπάνιο , ένα μισορουφηγμένο αυγό άρχισε ξαφνικά να παίρνει νερό και , μόλις γέμισε ως απάνω , πήγε μέναν παράξενο ήχο σαν ναυάγιο στον πάτο , μπρος τα μάτια μας . Το περιστατικό αυτό πήρε τόσο μεγάλες διαστάσεις στο μυαλό της Σιμον , ώστε τέντωσε τα ,μέλη της κι ηδονιστηκε πολλή ωρα πίνοντας , κατά κάποιο τρόπο , το δεξί μου μάτι το οποίο κρατούσε ανάμεσα στα χείλη της ¨έπειτα χωρίς ν¨αφήσει το μάτι που το βύζαινε με το ίδιο πείσμα πού θα βύζαινε ένα μαστό , έκατσε στη λεκάνη , τραβώντας με δύναμη το κεφάλι μου προς το μέρος της και κατούρησε με πλήρη ευρωστία κι απόλυτη ικανοποίηση τα αυγά πoυ επέπλεαν ,……. Λακάν ( το πετάλιο η ομελέτα)…. Για να καταλάβουμε και τον τελευταίο από τους διάλογους του Πλάτωνα και πολύ περισσότερο εκείνον που βρίσκεται στο Σ

Ν.Μουζέλης : Νεωτερικότητα και Θρησκευτικότητα ανδημοσιευση απο Εφημερίδα Συντακτών και Αριστερά και Πολιτική Θεολογία

Εικόνα
Ν.Μουζέλης : Νεωτερικότητα και Θρησκευτικότητα Στο τελευταίο του βιβλίο («Νεωτερικότητα και Θρησκευτικότητα: Εκκοσμίκευση, Φονταμενταλισμός, Ηθική». Εκδόσεις Πόλις) ο Νίκος Μουζέλης πραγματεύεται τις σχέσεις της θρησκείας με τις κοινωνικές δομές, τη μεταπολεμική εκκοσμίκευση, την επανάκαμψη της θρησκευτικότητας, αλλά και τον ηθικό σχετικισμό, στο φως της νεωτερικότητας. Πηγή : Εφημερίδα Συντακτών •«Αν ο Θεός δεν υπάρχει, όλα επιτρέπονται» (Ντοστογιέφσκι). Σήμερα όμως βλέπουμε ότι στο όνομα του Θεού επιτρέπονται σχεδόν τα πάντα: βίαιος προσηλυτισμός, μαζικές δολοφονίες, επιθέσεις κατά των απίστων, είτε είναι αξιωματούχοι της εξουσίας είτε είναι απλοί πολίτες. Εναν τέτοιο βλοσυρό και εκδικητικό Θεό τον χρειαζόμαστε; Σίγουρα δεν χρειαζόμαστε έναν «βλοσυρό και εκδικητικό Θεό». Αλλά το βιβλίο μου δεν έχει σχέση με αυτό το πρόβλημα. Εχει σχέση με τον τρόπο που οι κοινωνικές δομές της νεωτερικότητας, όπως π.χ. η αποδυνάμωση του παραδοσιακο

μια παρατήρηση για την εποχή μας :

Εικόνα
μια παρατήρηση για την εποχή μας : :δεν μπορούμε να επιστρέψουμε ούτε στο έθνος ούτε σ'αυτο που λέγαμε κάποτε Λαό .. Η εξατομίκευση και η παγκοσμιοποίηση τα έχουν καταστρέψει ανεπίστρεπτα .. Δεν μπορούμε από την άλλη να φτάσουμε σε μια Παγκοσμιοποιημένη Εδέμ : σ'αυτην είναι ήδη εγκατεστημένη μια όλο και μικρότερη κοσμοπολιτική ελίτ εμείς-όλοι εμείς οι υπόλοιποι - πέφτουμε στο Βάραθρο του Homo sacer .. Αυτός είναι ο Μολωχ των αγορών και αυτό πια αντιμετωπίζουμε

Τα Σκοτεινά βραδιά(προσευχη)

Εικόνα
Τα Σκοτεινά βραδιά Όταν τα μάτια μου ψηλά υψώνω στα σκοτάδια Του ουράνιου θόλου ,στα ζεστά τα θερινά τα βράδια Κι όταν κοιτώ ταις άβυσσους που είναι απάνωθε μου Αυθόρμητα μου έρχεται να βγάλω ένα ‘’ θε μου’’ ’Ποιοι τάχα να σε κρύψανε. ποιοι βάλανε τον Θόλο Και κρύβουνε τη φύση σου ,σκεπάζοντας το Όλο Με ένα παραπέτασμα, με Σκοτεινή κουρτίνα Για να μην αντικρίσουμε την θεϊκή σου Ίνα Ποιος σκοτεινός δημιουργός ,δαιμονικό γομάρι Εσκεπασε τον ουρανό μ’ απαίσιο τομάρι Κρύβοντας τα εξαίσια δικά σου μεγαλεία Θεέ ,την αδειωσυνη σου και την ουράνια Χήνα (με τα αυγά σου τα χρυσά,-ω! θεϊκή κοιλιά) Ποιος σκοτεινός δημιουργός τα έκαμε όλα αυτά…; Μα ευθύς αμέσως ,πριν το πω ,το χιλιομετανιωνω , Γυρνώ μες τον Βουρκόλακα ,κι από τη ζέστη Λιώνω!

Τι να μας πει κι η ερημη Αριστερά στην Κριση

Εικόνα
Τι να μας πει κι η ερημη Αριστερά στην Κριση σ'εμας που καταστρεψαμε την ιδια μας τη Φυση σε κοινωνία κυνικών ,και στην ιδιωτεία τι να σου κανουν οι ΄Ερημοι μ'αυτήν την Αλητεία Τι φταινε οι ελάχιστοι , τι φταιει ο Μαρξισμός ; Τριγυρω που επικρατει Τοσος Ναρκισσισμός; δεν εχει λύση έτοιμη σ' αυτήν εδώ την Κρίση.... (πως θα τελειωσει ο στιχος μου; κι εγώ δεν βρισκω Λύση)

πως τολμάς να μην ακούς αυτά που λέω

πως τολμάς να μην ακούς αυτά που λέω ————————————————– Πως τολμάς να μην ακούς αυτά που λέω Πως μπορείς και δεν λυπάσαι όταν κλαίω Πως τολμάς ; Και δεν προσέχεις Πρόσεχε για να μ’ έχεις . Πως τολμάς ; Και δεν προσέχεις Μήπως μέσα δεν μ’ αντέχεις ; Γιατί δεν ακούς τι λέω Που σαν το μωρό, στην κούνια, κλαίω Κάθε φορά που βγάζουμε βαθύ παράπονο μας Μυριάδες οι αντίλαλοι στον ήχο τον δικό μας Ετσι που βυθιζόμαστε στης ερημιάς το δίχτυ Μιλάμε με μονόλογους βαθιά στο μεσονύχτι Παγιδευμένοι είμαστε σε δίχτυ μονολόγων Και τώρα θα βουλιάξουμε εν μέσω επιλόγων ….

Γιατί εξοντωνε ο Χιτλερ τους Εβραιους;

''Ο λαικιστής παιζει με τη συγκινηση της στιγμής που είναι αναγκαστικά εφημερη'' Tzvetan Todorov

''Ο λαικιστής παιζει με τη συγκινηση της στιγμής που είναι αναγκαστικά εφημερη'' Tzvetan Todorov Οι εσωτερικοι εχθροι της Δημοκρατιας ,

Tzvetan Todorov Οι εσωτερικοι εχθροι της Δημοκρατιας ,μτ Σωτη Τριανταφυλλου, Μαριαννα Κουταλου , εκδοσεις Πατακη Αθηνα 2012

Εικόνα
Tzvetan   Todorov   Οι εσωτερικοί εχθροί της Δημοκρατίας ,εκδόσεις Πατάκη   Αθήνα 2012 Η δημαγωγία   , είναι εξίσου παλιά με την δημοκρατία .Αλλά δέχτηκε   τεράστια ώθηση   στη σύγχρονη εποχή χάρη στις μαζικές επικοινωνίες   και ιδιαιτεραστην Τηλεόραση. Οι έντυπες ειδήσεις   απευθύνονται σε όλους αλλά μπορείς τουλάχιστον να σταματήσεις , να ξαναδιαβάσεις το άρθρο , να σκεφτείς . Η τηλεοπτική είδηση περνάει γρήγορα , ευνοεί τις σύντομες και σαφείς   φράσεις τις σοκαριστικές   εικόνες που συγκρατουνται εύκολα ,,,, όποιο και να είναι το πολιτικό μήνυμα   που θέλουμε να μεταδώσουμε    δεν μπορεί να συγκρατηθεί παρα  μονο αν το συρρικνώσουμε σενα αξιομνημόνευτο    σύνθημα .

Z. Bauman: Περί φόβου, ανασφάλειας και “αόρατων απειλών” ΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ(ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ "ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΤΟΜΟ")

Εικόνα
Z. Bauman: Περί φόβου, ανασφάλειας και “αόρατων απειλών” 23/10/2014 ΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ(ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ "ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΤΟΜΟ")   Zygmunt Bauman , Παράπλευρες απώλειες: Κοινωνικές ανισότητες στην εποχή της παγκοσμιοποίησης ,μετάφραση: Εύα Παραδέλλη , εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου , Αθήνα 2012, ISBN 978-960-8219-84-7. (…) Οι λόγοι να φοβάται κανείς είναι πολλοί∙και καθώς ο πραγματικός τους αριθμός και η σφοδρότητα τους είναι δύσκολο να υπολογιστούν από τη σκοπιά της περιορισμένης προσωπικής εμπειρίας, προστίθεται ένας ακόμη, ο σημαντικότερος ίσως, λόγος να φοβάται κανείς: κανένας δεν γνωρίζει που και πότε τα προειδοποιητικά λόγια θα γίνουν πραγματικότητα. Οι σύγχρονες απειλές , κι ιδιαίτερα οι πλέον φρικιαστικές απ’ αυτές, εντοπίζονται κατά κανόνα μακριά, είναι συγκαλυμμένες, κρυφές, σπάνια βρίσκονται αρκετά κοντά ώστε να υπάρχει άμεση μαρτυρία και ακόμη σπανιότερα προσφέρονται για ενδελεχή προσωπικό έλεγχο - είναι απ’όλες τις απόψεις αόρατες . Οι

Tvxs βιβλίο: «Μαξ», μια ιστορία που μιλάει με διαφορετικό τρόπο για το ναζισμό (απόσπασμα)

Εικόνα
Tvxs βιβλίο: «Μαξ», μια ιστορία που μιλάει με διαφορετικό τρόπο για το ναζισμό (απόσπασμα) 19 Απριλίου 1936. Μεσάνυχτα σχεδόν. Θα γεννηθώ ακριβώς σε ένα λεπτό. Θα έρθω στον κόσμο στις 20... tvxs.gr

Αντιδραστική, ζντανοβική και δεξιά κουρελού Της Ελενας Πατρικίου/αναδημοσιεσυη απο την ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

Εικόνα
23/10/14 ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Ακόμα μία άποψη πάνω στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για τον πολιτισμό Αντιδραστική, ζντανοβική και δεξιά κουρελού Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής κατεδαφίζει τις θέσεις του ίδιου του κόμματός της και δηλώνει ότι θα τις πολεμήσει με όλες της τις δυνάμεις.       Της Ελενας Πατρικίου* Το κείμενο που αναρτήθηκε διαδικτυακά ως πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ για τον πολιτισμό ξεσήκωσε την μήνιν και την κατηγορηματική απόρριψη ανθρώπων, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων δεν είναι απλώς εξέχοντες στην τέχνη τους, είναι αποδεδειγμένα Αριστεροί και στην συνείδηση και στην πολύχρονη πολιτιστική πρακτική τους (Νίκος Ξυδάκης, Μισέλ Δημόπουλος, Γιώργος Κουρουπός, Φίλιππος Δρακονταειδής…). Υπό την πίεση της απόρριψης, προσπάθησαν αρχικά

Πέτρος Θεοδωρίδης, Για την «πολυπολιτισμικότητα», τον Ξένο και την εποχή μας αναδημοσιευση απο το ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΤΟΜΟ

Εικόνα
    ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΤΟΜΟ Πέτρος Θεοδωρίδης, Για την «πολυπολιτισμικότητα», τον Ξένο και την εποχή μας Posted on 12/09/2014 http://nosferatos.blogspot.gr/2014/09/tvxs_9.html Η “πολυπολιτισμικότητα” ως επιστημονική έννοια διακρίνεται σαφώς από την “πολυπολιτισμικότητα” ως ιδεολογία. Την πρώτη την καθιέρωσε ο μεγάλος κοινωνικός ανθρωπολόγος C. Levi Strauss σε μια μελέτη που πρώτο κυκλοφόρησε το 1952 από την Unesco (σε μια σειρά μελέτες αφιερωμένες στο πρόβλημα του ρατσισμού). Η δεύτερη καθιερώθηκε τη δεκαετία του 1990 ως το κομβικό σημείο αιχμής του -τότε κυρίαρχου ιδεολογικού σχήματος- η οποία παράλληλα εμφανιζόταν ως το τέλος των ιδεολογιών κατά το περίφημο άρθρο του Φουκουγιάμα. Η υπεράσπιση της πολυπολιτισμικότητας από τον C. Levi Strauss αποτελούσε και συστηματική κριτική στις θεωρίες του Γκομπινώ που θεωρείται και πατέρας της ρατσιστικής ιδεολογίας. Το 1853 ο Κόμης ντε Γκομπινώ [1] είχε δημοσιεύσει το “ Δοκίμιο για την ανισότητα των ανθρώ