Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Απρίλιος, 2016

G.Agamben,Χρόνος και ιστορία. αναδημοσιευση απο το Μλογκ : ΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ: Η ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ "ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΤΟΜΟ"

Εικόνα
G.Agamben,Χρόνος και ιστορία GIORGIO AGAMBEN , ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ , εκδόσεις Ίνδικτος , Αθήνα 2003, ISBN: 960-518-144-4. Ενώ η κλασική παράσταση του χρόνου είν’ ένας κύκλος, η εικόνα που καθοδηγεί τη χριστιανική σχηματοποίηση της έννοιας είναι αυτή της ευθείας.(…) Εξάλλου, αντίθετα με τον χωρίς διεύθυνση χρόνο του κλασικού κόσμου, ο χρόνος τούτος έχει μια διεύθυνση κι ένα νόημα: ξετυλίγεται ανεπιστρεπτί από τη δημιουργία πρός το τέλος και βρίσκει ένα κεντρικό σημείο αναφοράς στην ενσάρκωση του Ιησού Χριστού, η οποία χαρακτηρίζει την ανέλιξη του ωσάν μια πρόοδο από την αρχική πτώση πρός την τελική λύτρωση . (…) Η ιστορία της ανθρωπότητας εμφανίζεται έτσι σαν μια ιστορία της σωτηρίας,δηλαδή της προοδευτικής επίτευξης της λύτρωσης, που θεμελιώνεται πρωταρχικά στο Θεό . Και, σ’  αυτήν την πορεία εναλλαγών, κάθε συμβάν είναι μοναδικό και ανεπανάληπτο. Giorgio Agamben,   Χρόνος και ιστορία, μετάφραση Δ. Αρμάος, εκδ. Ίνδικτος, Αθήνα 2003, απόσπασμα από

Αγάπη; η μήπως απλώς επιθυμία ;

Αγάπη; η μήπως  απλώς επιθυμία ;  Συμπόνια;  Η Μόνο Οίκτος ;  Έλεος; ή μήπως Μοχθηρία;  Αγάπη;   η  μια μάταιη χειρονομία , σαν να σκαλίζεις στην άμμο του ουρανού ιδεογράμματα   σαν την αλήθεια που σκεπάζεται από την Λήθη μόλις  ειπωθεί   σαν το Μυστικό όνομα του Θεού που όποιος το προφέρει   νιώθει το Σύμπαν να κλονίζεται  συθέμελα   Αγάπη;   Το χαμόγελο του μωρού είναι αγάπη;   το βυζί της μάνας ειν' αγάπη ;  ο θάνατος όταν έρχεται ειναι αγάπη;   Η Μάταιη ελπίδα της ανάστασης είναι αγάπη;  Τα δέντρα , το θρόισμα των φύλων , το τριβέλισμα της φωτιάς στο τζάκι , ο παφλασμός των κυμάτων , το αεράκι , η δροσιά της άνοιξης είναι αγάπη;   η  Μήπως  είναι η αναπνοή του Θεού; ..εισπνοή , εκπνοή , εισπνοή εκπνοή , Αγάπη ..

τι καινούριο έφερε ο χριστιανισμός στην Ύπαρξη;

Εικόνα
τι καινούριο έφερε ο χριστιανισμός στην Ύπαρξη; -------------------------------------------------- 1ον Πρώτα μια εντελώς νέα έννοια του Χρόνου : μέχρι τότε στον αρχαίο κόσμο ο χρόνος δεν είχε ένα εσωτερικό Νόημα.. η μάλλον ήταν ήδη πλήρης νοήματος ως Επανάληψη , ρυθμοί των εποχών ..... Ο Χριστιανισμός ( ως συνεχεία της προετοιμασίας των Εβραίων) προσέδωσε στον Χρόνο μια εντελέχεια , ένα εσωτερικό Τελικό Νόημα . την Πλήρωση του Χρόνου, την Δευτέρα παρουσία , την Σωτηρία .. Ο Κόσμος πια είχε έναν τελικό προορισμό. Έτσι η γεννήθηκε Ιστορία ως διαδοχή σταδίων ως αναμονή της Πλήρωσης , της Ανάστασης η Επανάστασης 2ον προσέδιδε ένα διπλό νόημα στον κόσμο : και ως Οικούμενη( Ρωμαϊκή Οικούμενη) και ως ατομική ύπαρξη - έτσι το άτομο έβλεπε το νόημα της Ύπαρξης του στο κάδρο ενός Τεράστιου - για την εποχή του - Κόσμου, του Ρωμαϊκού 3ον .. Έδινε την δυνατότητα στο άτομο να μετέχει σε δυο κόσμους ..Σε αυτόν ( τον ενθαδε -άνευ νοήματος ) και στον άλλον τον Εκειθεν ( τον πλήρη Νοή

Richard Sennett – Ο ξένος. Δυο δοκίμια για την εξορία/αναδημοσιευση απο το pandoxeio )

Εικόνα
Richard Sennett – Ο ξένος. Δυο δοκίμια για την εξορία By pandoxeio Μπορεί ένα βιβλίο μόλις εκατόν σαράντα τριών σελίδων να περιλαμβάνει με πυκνή, δοκιμιακή πλην εύληπτη και σαφή γλώσσα του δυο όψεις της ξενότητας, που εκκινούν από παλαιότερες ιστορικές καταστάσεις, εφαρμόζουν όμως πλήρως στις σύγχρονες συγκυρίες της μετανάστευσης, της εξορίας και της ετερότητας; Στην προκείμενη περίπτωση μπορεί. Ξεκινώ με το δεύτερο και εκτενέστερο δοκίμιο του βιβλίου, που τιτλοφορείται Ο ξένος. Ο συγγραφέας μας αιφνιδιάζει καθώς αρχίζει και τελειώνει το δοκίμιό του με δυο εικαστικά παραδείγματα. Το πρώτο έργο τέχνης είναι Το μπαρ στα Φολί – Μπερζέρ [1881 – 1882] του Εντουάρ Μανέ. Τα Φολί – Μπερζέρ ήταν ένας χώρος αισθησιακής ελευθεριότητας, όπου χόρευαν γυναίκες χωρίς εσώρουχο, με αποτέλεσμα, όποτε σήκωναν τα πόδια τους, να εκτίθεται το εφηβαίο τους σε κοινή θέα. Ήταν ένας χώρος κακόφημος, δημόσιος εντούτοις (και οπωσδήποτε όχι πορνείο), που τον κατέκλυζαν θορυβώδη πλήθη που έπι

"Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος", Άλντους Χάξλεϋ /αναδημοσιευση απο το ιστολογιο http://neaanagnosi.blogspot.gr

Εικόνα
H δική μου ανάγνωση Το ιστολόγιο της Αγγελικής Π. Σούλη Η καταγραφή των αναγνώσεων αυτών ξεκίνησε από την επιθυμία μου να μην ξεχασθούν ιδέες και συναισθήματα που κάποτε με είχαν συγκινήσει. Γράφοντας συνειδητοποίησα ότι ο χρόνος που αφιέρωνα στην ανάλυση, σύνθεση, αξιολόγηση του έργου, μου χάριζε ένα αίσθημα δημιουργίας. Η επαγγελματική μου απασχόληση (φιλόλογος) μου έδωσε τα κίνητρα και τα μέσα για αυτές τις αναγνώσεις. Κι έτσι με συνεπήρε το ταξίδι της ανάγνωσης και της γραφής! Κι ανοίχτηκε μπροστά μου ένας ολόκληρος κόσμος, σχεδόν ανεξερεύνητος,της δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής. "Η ανάγνωση δεν μπορεί να είναι ούτε μία ούτε άπειρες" όπως τονίζει ο Ουμπέρτο Έκο, αφού η υποκειμενική ερμηνεία του γράφοντος πρέπει να δένει με τους περιορισμούς που θέτει το κείμενο. Και μια διευκρίνιση: Καμμιά ανάγνωση δεν μπορεί να αντικαταστήσει το ίδιο το βιβλίο αλλά μπορεί να

Η Μαζική κουλτούρα ως Τέχνη, του Μαξ Χορκχάιμερ/αναδημοσίευση απο το http://eagainst.com

Εικόνα
Η Μαζική κουλτούρα ως Τέχνη, του Μαξ Χορκχάιμερ JKL in Αναλύσεις , Ελληνικά , Πολιτισμός/Τέχνες Comments Off on Η Μαζική κουλτούρα ως Τέχνη, του Μαξ Χορκχάιμερ Download article as PDF Η Μαζική Κουλτούρα ως Τέχνη Από το δοκίμιο “Τέχνη και Μαζική Κουλτούρα”, του Μαξ Χορκχάιμερ, σελ 49-57. Ορισμένες φορές, στην ιστορία, η τέχνη συνδέθηκε στενά με άλλες λεωφόρους της κοινωνικής ζωής. Οι πλαστικές τέχνες ιδιαίτερα ήταν αφιερωμένες στην παραγωγή αντικειμένων καθημερινής χρήσης, κοσμικής όσο και θρησκευτικής. Στη σύγχρονη περίοδο, όμως, η γλυπτική και η ζωγραφική χωρίστηκαν από την πόλη και την οικοδομική δραστηριότητα, και τα προϊόντα αυτών των τεχνών έφτασαν σ’ ένα μέγεθος που ήταν κατάλληλο για κάθε εσωτερικό χώρο. Κατά την διάρκεια της ίδιας ιστορικής διαδικασίας, το αισθητικό συναίσθημα απέκτησε μια αυτόνομη θέση, ανεξάρτητη από το φόβο, το δέος, την αφθονία, το κύρος κ