Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μάρτιος, 2018

Μου φαίνεται ότι ακόμα βλέπω

Εικόνα
Π. Θ. Μου φαίνεται ότι  ακόμα  βλέπω τους πελαργούς να πετάνε πελώριοι σαν Σφίγγες πάνω απ'τα κεφάλια μας και να κουρνιάζουν στα Τηλεγραφόξυλα και να ναι Σούρουπο του Φθινοπώρου Νομίζω πως ακόμα τρέχω ανάμεσα σε αγελάδες και σε κάρα ακολουθώντας το κάλεσμα του χρόνου όνειρο μεσ'απο την Ομίχλη η παιδική μου ηλικία καθώς γλιστρούσε το ποδήλατο μου ανάποδα στα χρόνια του Εξήντα να είναι ασημένιο απόγευμα κι εγώ να παίζω μόνος στην Πλατεία και σιγά σιγά να αναδύονται τα φαντάσματα   και να μου ψιθυρίζουνε  Φωνές και στον ουρανό να πλέουν - σμήνη -οι Καργιες .....

Ένα σχόλιο για τον Κάστρο και τον χρόνο..

Εικόνα
Ένα     σχόλιο για τον   Κάστρο   και τον χρόνο..     Τι σχέση μπορεί να έχει ο ΚΑΣΤΡΟ με τον   χρόνο;     Ζούμε στην εποχή του παροντισμού :αν η νεωτερικότητα   έμοιαζε με   ένα    ορμητικό ποτάμι "που δεν γυρίζει   πίσω»» ,η παροντική εποχή μας θυμίζει λίμνη   που ξεχειλίζει και καταπίνει ότι   προεξέχει.  Ο Κάστρο ήταν κατάλοιπο μιας εποχής   ηρωισμού   , βολονταρισμού   , αυτοθυσίας και Θυσίας   ..Είχε   την σχέση με τον λαό που έχουν   οι χαρισματικοί ηγέτες , σχέση   σχεδόν ερωτική ,  στηριγμένη στους μύθους και στα θαύματα…  Αυτή η σχέση προϋπόθετε το   Βιβλίο ,   την Ρητορική   ικανότητα και το ραδιόφωνο ..  Η τηλεόραση την απομυθοποιεί, το ιντερνέτ   ακόμα περισσότερο..  Ο Κάστρο    υπήρξε το τελευταίο κατάλοιπο της έννοιας του Χαρακτήρα , δηλαδή της αντοχής- της ‘’αυτουπερβασης –για μια   μεγαλύτερη   υπόθεση   -  Σήμερα ζούμε στην εποχή της’’ προσωπικότητας ‘’ και του ‘’ενδιαφέροντος ‘’   της αυτοπραγματωσης   και του ατομικισμου... Ο Κάστρο ήτα

Περί απόψεων

Εικόνα
Περί απόψεων τι είναι εκείνο που     χαρακτηρίζει  τον ''θαυμαστο   καινούριο κόσμο των απόψεων''; Η αποδοχή μιας υπορρητης σύμβασης να μην εισδύουμε στο βάθος των πραγμάτων να μην προσπαθούμε καν να εξηγήσουμε συνολικά τον κόσμο... -Αντίθετα από τις Ιδεολογίες οι απόψεις και το '' άποψη μου είναι'' και το 'έχω δικαίωμα στην άποψη μου'' σημαίνουν ότι είμαστε τμήματα ενός τεράστιου πάζλ η μάλλον ενός ασυμπλήρωτου παιχνιδιού τύπου Λεγκο που αλλάζει κάθε τόσο μορφή και που καλούμαστε να συμπληρώσουμε . Βεβαία κάποια κομμάτια κάποιες απόψεις -πάντα περισσεύουν --Ο φονταμενταλισμός είναι οι απόψεις που γίνονται εμμονές  Πέτρος Θ.

η Σπηλιά του Μοντεχρήστου: όταν ανακαλύπτεις την έλλειψη νοήματος του κόσμου ......

η Σπηλιά του Μοντεχρήστου: όταν ανακαλύπτεις την έλλειψη νοήματος του κόσμου ......

η Σπηλιά του Μοντεχρήστου: όταν ανακαλύπτεις την έλλειψη νοήματος του κόσμου ......

η Σπηλιά του Μοντεχρήστου: όταν ανακαλύπτεις την έλλειψη νοήματος του κόσμου ......

Αραγες που τάχα να πατάμε ;

Εικόνα
Παρασκευής απόγιομα , νιώθω λιγάκι μόνος και από μέσα ανάβλυσε ο γνώριμος μου Πόνος , κι αναρωτιέμαι : Αραγες που τάχα να πατάμε; το έδαφος Υποχωρεί , δεν ξευρουμε που πάμε … Σε μονοπάτια αδειανά , σ’ αγνώστους Λαβυρίνθους πως χτίσαμε τα μέλλοντα με λασπερούς τους Πλίνθους ; και τωρα που Κατακλυσμοί , συντέλειες του Κοσμου έρχονται , άραγε θα διω ποτές Ξανά το Φως μου; Με θαμπωμένα τα Γυαλιά, σιμώνω στον Καθρέφτη και βλέπω γιαλλη μια Φορά τον εαυτό να πέφτει.. ' Σχόλιο από Νοσφεράτος Οκτώβριος 17, 2008

Ζακ Λακάν, Σεμινάριο 17 "Το ανάποδο της ψυχανάλυσης" 1969-70 ed. Seuil, Paris/ ∞ Α π ε ι ρ 8

Εικόνα
       Ζακ Λακάν, Σεμινάριο 17  "Το ανάποδο της ψυχανάλυσης" 1969-70                 ed. Seuil, Paris La psychanalyse à l’envers , αυτός θεώρησα πως έπρεπε να είναι ο τίτλος του παρόντος σεμιναρίου. Μην νομίζετε πως αυτός ο τίτλος οφείλει οτιδήποτε στην επικαιρότητα που θα θεωρούσε τον εαυτό της στα πρόθυρα του να φέρει τα πάνω κάτω σ’ έναν ορισμένο αριθμό  τόπων. Δεν θα δώσω παρά την ακόλουθη απόδειξη. Σ’ ένα κείμενο του 1966, και συγκεκριμένα σε μια από αυτές τις εισαγωγές που συνέταξα τη στιγμή της συλλογής των Γραπτών μου, και που το υπογραμμίζουν ιδιαιτέρως, κείμενο που τιτλοφορείται De nos antécédents, χαρακτηρίζω στην σελίδα 68 το λόγο μου ως μια επανεξέταση, λέω, του φροϋδικού σχεδίου από την ανάποδη. Γράφτηκε λοιπόν πολύ πριν τα γεγονότα – μια επανεξέταση από την ανάποδη (envers). Τι να πει κανείς γι’ αυτό; Μου συνέβη, την περασμένη χρονιά, να διακρίνω, με μεγάλη επιμονή, σε τι συνίσταται το καθεστώς του λόγου, σαν μια αναγκαία δο

Για την ταινία « Ου φονεύσεις» ( «μικρή ιστορία για ένα Φόνο»)από τον Δεκάλογο του Κισλόφκσι, του Πέτρου Θεοδωρίδη *

Εικόνα
Για την ταινία « Ου   φονεύσεις» ( «μικρή   ιστορία για ένα   Φόνο»)από τον Δεκάλογο   του Κισλόφκσι , του Πέτρου   Θεοδωρίδη *   Η ταινία   του μεγάλου πολωνού σκηνοθέτη Κισλοφσκι,   Ου φονεύσεις , ( αρχικός   τίτλος «Μικρή   ιστορία για ένα Φόνο», περιέχεται στον γνωστό    εργο του «Δεκάλογος», 1988 )ήταν εμπνευσμένη από   την   αληθινή   ιστορία της δολοφονίας ενός ταξιτζή της Βαρσοβίας και της εκτέλεσης του νεαρού δολοφόνου του. Πρόκειται για μια ιστορία για δυο φόνους : στον πρώτο ένας νεαρός 20 χρονών, ο Γιάτσεκ   σκοτώνει   με   θηλιά- από λεπτό σχοινί - έναν μεγαλύτερο του ταξιτζή. Στον δεύτερο   φόνο , μια πολύ μεγαλύτερη σε μέγεθος και θανατερή   παγερότητα θηλιά, περιμένει   τον νεαρό : η θηλιά   του Νόμου. Ας θυμηθούμε   μερικές   σκηνές   και το κλίμα της ταινίας : Τον   ταξιτζή ικανοποιημένο με τον εαυτό του ,κενό, μια παλιά φθαρμένη   φωτογραφία ενός   κοριτσιού ,τον νεαρό δικηγόρο   που δίνει   εξετάσεις για την άδεια άσκησης επαγγέλματος, το ξαφνικό ξέσπασμ