Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μάϊος, 2014

Μωρίς Μπλανσό, η Στιγμή του Θανάτου Μου/ αναδημοσιευση κριτικής απο το ιστολογιο critique.gr

Εικόνα
  Αυτοθανατογραφία: με αφορμή τη Στιγμή του Θανάτου Μου Τον Ιούνιο του 1944, ο Γάλλος συγγραφέας και δοκιμιογράφος Μωρίς Μπλανσό, ήρθε αντιμέτωπος με το εκτελεστικό απόσπασμα. Η στιγμή του θανάτου του, όμως, ματαιώθηκε. Έζησε (ή ίσως, επέζησε;) και προϊόν αυτής της εμπειρίας του είναι το σύντομο αφήγημα Η Στιγμή του Θανάτου Μου (L' instant de ma mort - στα ελληνικά σε μετάφραση Βαγγέλη Μπιτσώρη, εκδόσεις Άγρα, σειρά Ο Άτακτος Λαγός). Η πιο κοντινή επαφή που μπορούμε να έχουμε με τον θάνατο, όσο είμαστε εν ζωή, είναι βέβαια ο θάνατος του άλλου. Άρα, πως μπορεί να γράψει κανείς για τον θάνατό του; Η εμπειρία του Μπλανσό, έχοντας υπάρξει μια ματαίωση του συμβάντος, αλλά όχι βέβαια ακύρωσή του, το διατηρεί σε μια διαρκή εκκρεμότητα: «δεν πέθανα τότε, αλλά θα πεθάνω σίγουρα αργότερα». Το κείμενο εγείρει το ζήτημα του μάρτυρα-επιζώντα: εκείνου που είναι testis και superstes, που είναι μάρτυρας της

Άλις Τέρνερ, "Ιστορία της Κόλασης" (The History of Hell, 1993)εκδόσεις Φιλίστωρ, Βασίλη Αδραχτά. βιβλιοπαρουσιαση Φ. Καραμεσίνης Άρδην τ. 16 αναδημοσίευση

Ιστορία της Κόλασης Συγγραφέας:  Φ. Καραμεσίνης Άρδην τ. 16 Ένα από τα πιο έντονα και διαχρονικά στοιχεία όλων των πολιτισμών είναι δίχως αμφιβολία η στάση του ανθρώπου ενώπιον του θανάτου. Από τη στιγμή που συνειδητοποιούμε τον περιορισμένο χαρακτήρα του βίου μας, η σκέψη και η υπόμνηση του αναπόδραστου τέλους μας συντροφεύει όσο ζούμε. Σ' όλη την ανθρώπινη ιστορία τόσο οι θρησκείες, όσο και διάφορα φιλοσοφικά συστήματα ή καλλιτεχνικά ρεύματα προσπάθησαν να δουν το φαινόμενο του θανάτου από διάφορες πλευρές και ιδιαίτερα στάθηκαν στον μετά θάνατον προορισμό του ανθρώπου ή της ψυχής, κάτι που στηρίχθηκε κυρίως στο γεγονός ότι για τους περισσότερους ανθρώπους -σ' όποιο πολιτισμό ή εποχή κι αν ανήκαν- η σκέψη του θανάτου, δεν καταργούσε την ελπίδα ή την πίστη σε μια μεταθανάτια μορφή ύπαρξης, με κάποιο τρόπο, σε κάποιο "τόπο", όπου ίσως ο καθένας θα κρινόταν για τις επιλογές του βίου του. Η χριστιανική θρησκεία εδραίωσε αυτή την πίστη στ

το φεγγαρι ειναι κοκκινο

Εικόνα

ALAIN BASHUNG - LA NUIT JE MENS

υγρή Θεσσαλονίκη

κι ήταν η νύχτα τόσο αβασταχτα ομορφη και σαν να πετούσαν σμάρι πυγολαμπίδες πάνω από το κρεβάτι-βράδυ του  Μαίου από κείνα τα παραμυθένια σαν ένας πύργος από σοκολάτα-παγωτό να ξεφυτρώνει από το πουθενά και μια ανάμνηση φευγαλέα από κείνες πού αφήνουν μια μυρωδιά ανυπόφορης νοσταλγίας-και φυσικά η πόλη πού ποτέ δεν κοιμάται και σαν γυναίκα ανοίγει, τα καλοκαιρινα βράδια , υγρή Θεσσαλονίκη,

Η ΕΠΙΠΕΔΟΧΩΡΑ ΤΟΥ ΘΕΡΜΑΙΚΟΥ

Εικόνα
Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ: Η Θεσσαλονίκη σήμερα του Πετρου Θεοδωριδη( ΕΝΕΚΕΝ τ. 14) αποσπασμα Η Θεσσαλονίκη σήμερα θυμίζει τη Πενθεσίλεια εκείνη τη πόλη που περιγράφει ο Καλβίνο όπου «αν ρωτήσεις τους ανθρώπους που συναντάς ;« Για την Πενθεσίλεια;» κάνουν ένα νεύμα που δεν ξέρεις αν σημαίνει«Εδώ » ή αν ημαίνει «Παραπέρα», ή «κάπου εδώ γύρω » ή ακόμα «Από την Αντίθετη πλευρά» «Η πόλη;» επιμένεις να ρωτάς «Εδώ ερχόμαστε κάθε πρωί για να δουλέψουμε» σου απαντάνε μερικοί, ενώ κάποιοι άλλοι «Εδώ επιστρέφουμε για να κοιμηθούμε» « Πρέπει να είναι» λένε από κει και μερικοί σηκώνουν το χέρι λοξά προς την κατεύθυνση κάποιων θαμπών πολύεδρων , στον ορίζοντα , ενώ άλλοι δείχνουν πίσω από την πλάτη σου το φάντασμα άλλωνο οξυκόρυφων σκεπών . «Επομένως την πέρασα χωρίς να το καταλάβω » «Όχι , προσπάθησε να προχωρήσεις κι άλλο » Ετσι συνεχίζεις , περνώντας από το ένα προάστιο στο άλλο και έρχεται η ώρα να φυγεις από την Πενθεσιλεια» Στην Θεσσαλονίκη , δεν θυμάσαι πια ποι

Katia Guerreiro _Live At the Olympia _ Amor de Mel, Amor de Fel

αφιερωμένο απο τον Βασιλη εκ Γαλλιας

ENA ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΆ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ Α. ΛΙΑκΟΥ ΠΟΥ ΑΝΑΛΥΕΙ ΤΟ ΜΕΤΕΚΛΟΓΙΚΟ ΑΓΡΙΟΤΟΠΟ . ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ Α. ΛΙΑΚΟΣ: Οι εκλογές του 2014 έκλεισαν ένα κύκλο. Πώς θα ανοίξει ο επόμενος είναι ζητούμενο -... www.chronosmag.eu

Εικόνα
Α. ΛΙΑΚΟΣ: Οι εκλογές του 2014 έκλεισαν ένα κύκλο. Πώς θα ανοίξει ο επόμενος είναι ζητούμενο -... www.chronosmag.eu Οι εκλογές του 2014 έκλεισαν ένα κύκλο. Πώς θα ανοίξει ο επόμενος, είναι ζητούμενο Ήρθε ο καιρός η αριστερά να αναθεωρήσει τις στρατηγικές και τις μορφές αντιπαράθεσης της εποχής της κρίσης, καθώς και να δημιουργήσει εναλλακτικά κέντρα σύνθετης ισχύος Αντώνης Λιάκος Η εικόνα των τριών νέων ανθρώπων, του Αλέξη, της Ρένας και του Γαβριήλ, να γιορτάζουν τη βραδιά των εκλογών μπροστά στα Προπύλαια, πέραν της φρεσκάδας και της ομορφιάς, ασυνήθιστη για τη γκριζαδούρα των Ελλήνων πολιτικών, απέπνεε αισιοδοξία και εμπιστοσύνη. Μια πολιτική ηγεσία με διαφορετική ποιότητα, σε σύγκριση με την εικόνα του Σαμαρά, την ίδια βραδιά, ως φανατικού κομματάρχη που μετράει κερδισμένα και χαμένα χωριά, και βεβαίως του εμμονικού Βενιζέλου, που γνωρίζοντας πως είναι αντιπαθής, προσπαθεί να γίνει αντιπαθέστερος. Τέτοιες εικόνες λένε περισσότερα από τις α

ποτέ απ΄την πόρτα ikta.wordpress.com

Εικόνα
http://ikta.wordpress.com/2010/11/01/ποτέ-απ΄την-πόρτα/ ποτέ απ΄την πόρτα ikta.wordpress.com ποτέ απ΄την πόρτα να σου θυμίσω να με ξεχνάς… η ανία που βρέχει τα πόδια σου είναι και δική μου φεύγω συστηματικά η παράγκα μου, φορητή ο κόσμος περιστροφικός με χάνει μπουκάρω απ΄ τα παράθυρα όπως οι αδέσποτες μυρωδιές ποτέ απ΄ την πόρτα η ανία σου είναι και δική μου δεν είναι η ιδέα σου αυτή θα βρεθούμε στο λάθος της μη σταματάς να με ξεχνάς λίγο αν με λατρεύεις

σαν ματωμένο ρόδι

Εικόνα
τι ειναι αυτό που μόλις ανοιξε; σαν ενα τραυμα στο λαιμό η σαν φιλί η σαν λυγμός της Άνοιξης εν μεσω του χειμώνα σαν ματωμένο ρόδι σαν μια ημιτελής χειρονομια σαν ενα βημα που στεκει μετεωρο, σαν το πουλί που δεν αντεχει αλλο να πετα κι αυτοκτονει στα συννεφα σαν το νεκρό χελιδόνι σαν την αγάπη μεσα στη χωρα μας ,σαν την αγάπη που λιμναζει ,που κρυβεται που τρεμει Μεσα στο κρυο σ’ αυτον, και παλι, τον Δεκεμβρη Σχόλιο από Nοσφερατος Δεκεμβρίου 10, 2009

για τη ΒΕΒΉΛΩΣΗ και το ΣΩΜΑ

Εικόνα
''Το διπλό αντιφατικό νοημα που φαίνεται να έχει στα λατινικά το ρήμα βεβηλώνω (profanare(από τη μια πλευρά , καθιστώ βέβηλο , μιαίνω, από την άλλη θυσιάζω ). Προκειται για μια αμφισημία η οποία φαίνεται να συμφυεται στο λεξιλόγιο του ιερού ως τέτοιου: Το επίθετο sacer ,θα σήμαινε ετσι τόσο τον «σεπτό,τον καθαγιασμένο, τον αφιερωμένο στους θεούς » οσο και τον «καταραμένο , τον αποσυνάγωγο» '' Giοrgio Agamben , Βεβηλώσεις , μτφ Παναγιωτης Τσιαμουρας , Αγρα 2006 ''Η Μαρίνα Αμβραμοβιτς ειναι μια από τις καλλιτέχνιδες που δουλεύουν με το σώμα .Το 1974,σε μια παράσταση είχε καθίσει δίπλα σε ένα τραπέζι, προσφέροντας το σώμα της στους θεατ΄ς για να το κανουν ο,τι ηθελαν με διαφορα αντικειμενα που βρισκονταν πάνω σε εκείνο το τραπέζι :ένα πριονι , ένα πηρουνι ,ένα δικρανι , ένα τσεκούρι, ένα κραγιόν , ένα μπουκάλι άρωμα , ένα κερί σπίρτα , σταφύλι μελι ψαλίδια .Στο τελος η Μαρινα μένει ολογυμνη . Οι θεατες της εχουν ξεσχίσει τα ρούχα κι εχουν χρησιμοποιησει

τρία υπέροχα ποιήματα της Κατερίνας Καραγιάννη. Απο την συλλογή ΖΟΥΜ

Εικόνα
λάθως σε περιμένω στη γωνία (μη πάει ο νους στο κακό) θα αγκαλιαστούν οι γλώσσες μας με τα χέρια στο λάθως θα χαμηλώσουμε βαθιά μέσα στο στόμα θα μονάσουμε μέσα στο στόμα θα μονιάσουμε στον λυτρωτικό θάλαμο επαφής μαγικοί-μαγεμένοι στο τύλιγμα μόνοι-μοναδικοί στο γλίστρημα ζωγραφιά στο βελούδο που δουλεύει σε περιμένω να μη μιλήσουμε ποτέ    * κίνδυνος οι δρόμοι γαζώνουν τα πόδια ο αέρας χρεώνει το δικαίωμα ο θώρακας κάθε που τελειώνει, πετάει, το μέχρι, με το όσο, παίζουν στην αλάνα παράλληλα όλα στη θέση τους τα φεγγάρια δεν ψοφούν σκάβουν τον εγκέφαλο βρίσκουν τον θησαυρό στο μέσα του κόκκινου εγώ στομάχι – καρδιά εσύ θανάτου – θάλασσα πες το μου το πιο πιστό ψέμα, ήδη υπάρχει δεν διστάζω να μπλέξω έχεις τα ωραιότερα μάτια στον μεταξύ μας κίνδυνο * Ορθογραφία οι αισθήσεις γράφονται ξεβράκωτες τρυφερές πουτάνες της καρδιάς μας με αθώο το έγκλημα

Γη και ελευθερια

Εικόνα
Γη και ελευθερια μερος 1ο από asymbibastos1000 2 Γη και ελευθερία μερος 2ο από asymbibastos1000 3 Γη και ελευθερία μερος 3ο από asymbibastos1000 4 Γη και ελευθερία μερος 4ο από asymbibastos1000 5 Γη και ελευθερια μερος 5ο από asymbibastos1000 6 Γη και ελευθερία μερος 6ο από asymbibastos1000

Maurizio Lazzarato-Η κατασκευή του χρεωμένου ανθρώπου (η έννοια του χρέους στους Deleuze-Guattari) .ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

Εικόνα
Die Bestimmung des Menschen Maurizio Lazzarato-Η κατασκευή του χρεωμένου ανθρώπου (η έννοια του χρέους στους Deleuze-Guattari) Κεφάλαιο 2ο Deleuze-Guattari:Μικρή ιστορία του χρέους(σελ 94-104) Σημείωση από ταξικές μηχανές: το παρακάτω απόσπασμα, μιλώντας για μια ''μη οικονομίστικη ανάλυση της οικονομίας'', του χρέους και του χρήματος, μοιάζει να συγκρούεται με τη θεωρία της αξίας του Μarx. Και αυτό γιατί τονίζεται από τον Lazarrato πως, σε αντίθεση με ό,τι ισχυρίζεται ο Marx, το χρήμα δεν μπορεί να συναχθεί από τις εμπορευματικές-ανταλλακτικές σχέσεις και την εργασία. Παρ'όλα αυτά, η σύγκρουση αυτή της θέσης των Deleuze-Guattari και του Lazarrato με την μαρξική θεωρία της αξίας και της γένεσης του χρήματος, δεν είναι τόσο σφοδρή όσο φαίνεται. Ο Lazarrato υπερβάλλει τονίζοντας την αντίθεση των D-G με τον Marx. Εκτός από ευθείες αναφορές των D-G στη μαρξική αξία, στις οποίες θα έπρεπε να ανατρέξουμε για να σχηματίσουμε σφαιρικότερη αντί

το Ποτάμι. ο Ομπάμα ο Πουτιν και ο κλέψας του κλέψαντος

Προσέξτε  μην  αντιδράτε και πολύ μη σας χαρακτηρίσει ανόητους και συντηρητικούς ο κ Θοδωρακης ''Μόνον ένας ανόητος θα μπορούσε να κατηγορήσει για σεξιστικό περιεχόμενο το περιεχόμενο του προεκλογικού σποτ που κυκλοφόρησε Το Ποτάμι, είπε ο Σταύρος Θεοδωράκης, στη διάρκεια ανοιχτής προεκλογικής συγκέντρωσης '' http://www.tovima.gr/politics/ article/?aid=598122Θεσσαλονίκη .