Σπηλιά του Μοντεχρήστου


Παρασκευή, 12 Φεβρουαρίου 2021

η πιο τρομαχτική πλευρά της φαντασίωσης έρχεται την στιγμή της πραγματοποίησης της ..

η πιο τρομαχτική πλευρά της φαντασίωσης έρχεται την στιγμή της πραγματοποίησης της ..
Γιατί μέχρι τότε η φαντασίωση έπαιζε τον ρόλο του επιδέσμου που βοηθούσε στην επούλωση του τραύματος ..
Η πραγματοποίηση της φαντασίωσης σχίζει τον επίδεσμο και το τραύμα χάσκει πάλι, ωμό και πραγματικό.
Όταν η φαντασίωση πραγματοποιείται μένουμε πάλι Μόνοι με την ανοιχτή πληγή -να διακρίνουμε απο μέσα της το Πραγματικό να χάσκει με όλη την εκτυφλωτική του Κενότητα.

 

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Δεν φεύγει η φαντασίωση
Σαν να ταν μια ίωση
Κάτι σαν τη χλωρίωση
Που ενοχλεί τη θείωση

Παπούλης

Ανώνυμος είπε...

Σαν φύγει η φαντασίωση
Κι επέλθει η αλλοίωση
Του πάθους αποφλοίωση
Του εγώ μας ή εξαχρείωση

Επέρχεται εξαθλίωση
Των αντιστάσεων μείωση
Της ήττας αφομοίωση
Και των ηθών σκολίωση

Παπούλης

νοσφυ είπε...

σαν φεύγουν τα φαντάσματα και οι φαντασιώσεις
μετά την επανάληψη τις μύριες ματαιώσεις
μαζί με τα γεράματα και την πρεσβυωπία
ζητάς μες το Πραγματικό, ματαίως , Θεραπεία

και μοναχός πορεύεσαι μέσα στη Πανδημία
και ξερεις πως δεν έμεινε ελπίδα πια καμμια
δεν έχει άλλο τίποτε ο κόσμος να προσμένει
και δεν απέμειναν παρά, εγώ , εσύ κι η Τζένη

Η Τζενη πάντα χώνεται σε κάθε μου Ιστορία
και είναι στο λαρύγγι μας , εκείνη η Απορία
που στεκει κόμπος στο λαιμό και λόξιγκας συνάμα
ενώ το βάθος του μυαλού,προσμένει κάποιο Θάμα

Θαύματα δεν υπάρχουν πια κι η άγνωστη μου Τζένη

μένει στο Ασυνείδητο ωσάν εικόνα Ξένη


σαν ντε ζα Βου πανάρχαιο μετείκασμα Ονείρων
Θεοί!! τι θ' απογινωμεν εν μέσω των Πονήρων;




φταίει που ήμουν άδολος αν και ολίγον Είρων
και μένω τώρα όμηρος , στην χώρα των Ομήρων ,....


φταίει που έχω πυρετό και έχω και συνάχι
και όλα γύρω Μαίνονται κι αδημονούν για Μάχη



εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη
στου ΑΠΟΣΠΕΡΙΤΗ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου