πώς μπορεί να εναρμονιστεί η Δημοκρατία και Δη η Μεταδημοκρατια όπου ζούμε με το πάθος και την Απόλαυση , πως θα αποφύγουμε την απώθηση του πάθους που γεννά" τέρατα"

 Στο βιβλίο του για την Λακανικη Αριστερά , προς το τέλος του ο Γιάννης Σταυρακάκης αναρωτιέται - μέσα από μια πλούσια και δαιδαλώδη διαδρομή επιχειρημάτων στοχασμών και αναζητήσεων -για το πώς μπορεί να εναρμονιστεί η Δημοκρατία και Δη η Μεταδημοκρατια όπου ζούμε με το πάθος και την Απόλαυση , πως θα αποφύγουμε την απώθηση του πάθους που γεννά" τέρατα" ..( το λέω με δικα μου λόγια) ... ε μπορώ να θυμηθώ μια περίοδο όπου πράγματι είχαμε πάθος για την Δημοκρατία, ήταν η Πρώτη Πρώτη περίοδος της μεταπολίτευσης. χονδρικά από το 74 μέχρι το 79 ( αγώνας ενάντια στον Ν.8.15 ) ..Ναι. Είμασταν παθιασμένοι με την Δημοκρατία ...............Μόνο που το τότε πάθος και η εννοιολογηση της τότε Δημοκρατίας ήταν κάτι σχεδόν εντελώς διαφορετικό από αυτό που εννοούμε σήμερα. είχαμε πάθος γιατην Δημοκρατία ως μέρος του Πάθους για τα " κομμουνιστικά"" κόμματα και ομάδες όπου συμμετείχαμε. ...Με αληθινή ζουισανσς. Η καλύτερη περίοδος της Μεταπολιτευτικής Δημοκρατίας προέκυψε ως έμμεσο αποτέλεσμα αυτού του Πάθους η μάλλον των Παθών ..Πανουργία του λόγου. ; Ίσως ..Πάντως έτσι ήταν πως αλλιώς :