Συμπονια , κυνισμός και παροντισμός

του Πέτρου  Θεοδωρίδη 
στην εποχή μας μικρή αξία έχει ο καταγγελτικός των αδικιών λόγος( τύπου Εμιλ Ζολά με το Κατηγορώ του.).
Κι αυτό γιατί όλοι είμαστε ενήμεροι λίγο πολύ για την Δυστυχία του κόσμου , όλοι εν μέρει καταλαβαίνουμε για την τεράστια διεύρυνση της Ανισότητας .. κάποτε η αίτια για την μη κινητοποίηση ήταν η άγνοια τώρα είναι ο Κορεσμός ...
επειδή ακριβώς γνωρίζουμε ότι επιπλέον είμαστε Ανήμποροι να δράσουμε η πληροφόρηση για τη αδικία γίνεται σε συνθήκες Κορεσμού: απλώς αυξάνει την αδιαφορία , τον Κυνισμό και κάποιες φορές την επιθετικότητα εναντία στους αδύνατους και την ταύτιση με τον επιτιθέμενο ..

Βουλιάζοντας στο ανήλεο Παρον ο σύγχρονος άνθρωπος , ως Μοναχικό Πλήθος , επιδιώκει απεγνωσμένα και ατομικά να ξεφύγει από το Μάτριξ της Μοίρας του .Αλλά αυτή η απεγνωσμένη προσπάθεια τον βουλιάζει όλο και περισσότερο στην Κινούμενη άμμο του Παρόντος