Τρίτη, 8 Οκτωβρίου 2013

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΗ Παναγιώτης Μαντζούφας επ. καθηγητής Νομικής στο ΑΠΘ αναδ. απο ΤΑ ΝΕΑ 2/10/2013



ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΗ
                                                                   Παναγιώτης Μαντζούφας
                                                          επ. καθηγητής Νομικής στο ΑΠΘ
Ο θεαματικός τρόπος της ταυτόχρονης σύλληψης των πέντε(Νίκος Μιχαλολιάκος, Ηλίας Κασιδιάρης, Ιωάννης Λαγός, Ηλίας Παναγιώταρος, Νίκος Μίχος), από τους έξι(Χρήστος Παππας), βουλευτών της Χρυσής Αυγής, έπειτα από άσκηση ποινικής δίωξης για τη συμμετοχή τους σε εγκληματική οργάνωση(άρθρο 187 παρ. 1 ΠΚ) λειτούργησε στην συνείδηση της πλειονότητας των πολιτών ως μια καθαρτήρια διαδικασία που θα επανέφερε το πολιτικό σύστημα στην κανονικότητα των μη βίαιων πολιτικών αντιπαραθέσεων. Στο ίδιο μέτρο, η δικαιοσύνη, με την ταχύτητα και την αποτελεσματικότητα της αντίδρασής της αποκατάστησε ένα μεγάλο μέρος από το τρωθέν κύρος της και ήρε έστω και προσωρινά, τις δικαιολογημένες σε πολλές περιπτώσεις κατηγορίες για αργοπορημένες αντιδράσεις  και έλλειψη συντονισμού με το κοινό αίσθημα.
Ωστόσο, το μεγάλο επικοινωνιακό και πολιτικό εκτόπισμα της συγκεκριμένης ενέργειας εξέθρεψε αδικαιολόγητες προσδοκίες  στο μέσο πολίτη ότι η πάταξη των εγκληματικών ενεργειών που αποδίδονται στη δράση στελεχών της Χρυσής Αυγής θα τελείωνε με τις συλλήψεις του προηγούμενου Σαββατοκύριακου. Από την πλάνη αυτή μας έβγαλαν οι αποφυλακίσεις τριών, μέχρι χθες το μεσημέρι, εκ των τεσσάρων βουλευτών που είχαν έως τότε ανακριθεί(Η προφυλάκιση του Ν.Μιχαλολιάκου έγινε τα ξημερώματα της 3/2/2012). Το γεγονός αυτό καθαυτό δεν θα έπρεπε να ξενίζει, αν δεν ήταν τόσο συνηθισμένη, μέχρι καταχρήσεως, η επιλογή της προσωρινής κράτησης από ανακριτές και εισαγγελείς ως του προσφορότερου περιοριστικού μέτρου ακόμα και σε περιπτώσεις που ο υπόδικος δεν ήταν ύποπτος φυγής και τέλεσης περαιτέρω ποινικών αδικημάτων. Στα μάτια της κοινής γνώμης, εξαιτίας της παραπάνω κατάχρησης, η προφυλάκιση γινόταν αντιληπτή ως προκαταβολή ποινικής καταδίκης. Το μέτρο σε κάθε περίπτωση θα  έπρεπε να επιλέγεται με φειδώ και με τον επιβεβλημένο σεβασμό στο τεκμήριο αθωότητας.
 Η επιβολή ηπιότερων περιοριστικών μέτρων στην συγκεκριμένη περίπτωση, θα ήταν, ως ένα βαθμό,  ενδεχόμενη και δεν θα έπρεπε να προκαλεί πανικό στους δημοκρατικούς πολίτες, αν τα ΜΜΕ δεν καλλιεργούσαν την ψευδαίσθηση ότι είμαστε στο τέλος και όχι στην αρχή του δράματος.
Κατά τα άλλα, η Δικαιοσύνη έχει το δικό της ρυθμό λειτουργίας -που, εν προκειμένω, ευχόμαστε να είναι ταχύς και εμπεριστατωμένος- και πρέπει να μείνει απερίσπαστη στην συγκέντρωση του αποδεικτικού υλικού.
Από την άλλη πλευρά ωστόσο, η επικοινωνιακή εκμετάλλευση του γεγονότος από τα μέλη και τους οπαδούς της Χρυσής Αυγής  ήταν αναμενόμενη και δεν θα πρέπει να απογοητεύει όσους εμπιστεύονται πραγματικά την δικαιοσύνη.
Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να είναι σαφές ότι η μη επιβολή του μέτρου της προσωρινής κράτησης, ως τέτοια, δεν αδυνατίζει, ούτε ενισχύει το κατηγορητήριο και το όποιο αποδεικτικό υλικό, ενώ δεν προδιαγράφει κατά κανένα τρόπο και την δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης, όπως το ίδιο θα ίσχυε αν είχε αποφασιστεί το αντίθετο. Συνεπώς, συνιστάται θεσμική ψυχραιμία, πολιτική αποφασιστικότητα και δικαστική ετοιμότητα. Το κέρδος από τις τελευταίες σημαντικές εξελίξεις, όπου δικαστές και όργανα του κράτους φαίνεται να κάνουν και πρέπει να συνεχίσουν να κάνουν καλά τη δουλειά τους  και όχι τα αυτονόητα, έγκειται στο ότι μεταφέρει το παιχνίδι στο πεδίο των πολιτικών δυνάμεων οι οποίες θα κριθούν από το αν θα συμπτύξουν ένα πραγματικό αντιφασιστικό μέτωπο, πέρα και πάνω από τα μνημόνια, και δεν θα περιοριστούν σε μια ρητορική αποκήρυξη της Χρυσής Αυγής όπως έκαναν μέχρι τώρα.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη
στου ΑΠΟΣΠΕΡΙΤΗ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου