έτσι σιγά σιγά μένουμε Μόνοι
το καλοκαίρι ετούτο μοιάζει με Αγχόνη
σαν ανοιχτή πληγή στην παραλία
θα ταν καλύτερη η σιωπή ; η αλαλία ;
σε λίγο πρέπει να κατέβει η αυλαία
στο θέατρο δεν μείναν θεατές
μας μένει ο φθόνος και πισωπλατες μπηχτές
σε λίγο δεν θα απομεινουν ουτ'αυτές
κι έτσι που μείναμε με τούτη την αγχόνη
στο καλοκαίρι αυτό πιο Μόνοι κι από Μόνοι
ας κυνηγήσουμε τουλάχιστον μια Θέση
του Δήμιου του πόνεσε η ..μέση
θυμάστε πουμου θέλατε ..κρεμάλες ;
τι κρύβεστε στων Δέντρων τις κουφάλες ;
Θυμάστε πιυ φωνάζατε ...Γουδί;
και βάλατε φωτιά με το δαδί;
σε λίγο αυτό το θέατρο θα κλείσει
έτσι κι αλλιώς είναι κι αυτό μια κάποια ..Λύση
Αναγνώστες
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΤΟΥ ΝΟΛΑΝ
- Περί ΟΔΥΣΣΕΙΑΣτου Νολαν Και Μνήμης, Νόστου και Λήθη κι εμείς ,οι λαοί της θάλασσας... - Τελικά την είδα — την Οδύσσεια του Νolan — στο...
-
όταν μας επισκέπτεται η Θεια Ακηδία καμιά φορά Βυθίζομαι σε τρυφερή ανία και καταργείται μέσ...
-
Zίζεκ: «H Eλλάδα είναι το πειραματόζωο του καπιταλισμού» Ο φιλόσοφος Σλαβόι Ζίζεκ για τις «ψευδείς αφηγήσεις» και τις «αηδια...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου