έτσι σιγά σιγά μένουμε Μόνοι
το καλοκαίρι ετούτο μοιάζει με Αγχόνη
σαν ανοιχτή πληγή στην παραλία
θα ταν καλύτερη η σιωπή ; η αλαλία ;
σε λίγο πρέπει να κατέβει η αυλαία
στο θέατρο δεν μείναν θεατές
μας μένει ο φθόνος και πισωπλατες μπηχτές
σε λίγο δεν θα απομεινουν ουτ'αυτές
κι έτσι που μείναμε με τούτη την αγχόνη
στο καλοκαίρι αυτό πιο Μόνοι κι από Μόνοι
ας κυνηγήσουμε τουλάχιστον μια Θέση
του Δήμιου του πόνεσε η ..μέση
θυμάστε πουμου θέλατε ..κρεμάλες ;
τι κρύβεστε στων Δέντρων τις κουφάλες ;
Θυμάστε πιυ φωνάζατε ...Γουδί;
και βάλατε φωτιά με το δαδί;
σε λίγο αυτό το θέατρο θα κλείσει
έτσι κι αλλιώς είναι κι αυτό μια κάποια ..Λύση
Αναγνώστες
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Μπιουγκ Τσουλ Χαν : ΓΙΑ ΤΗΝ. ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΩΝ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΩΝ
Μπιουγκ Τσουλ Χαν ΓιΑ ΤΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΩΝ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΩΝ η κυριαρχία του Σημαινοντος και το Μάτι Στην επικράτεια των σημείων του Ιαπωνέζικου ...
-
όταν μας επισκέπτεται η Θεια Ακηδία καμιά φορά Βυθίζομαι σε τρυφερή ανία και καταργείται μέσ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου