εκεινο τον καιρό ΝΙΩΘΑΜΕ ΟΛΟΙ ΤΟ ΕΔΑΦΟς ΝΑ ΓΛΙΣΤΡΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΑς ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ,ΔΙΑΦΑΝΟ , ΡΕΥΣΤΌ , Ν Α ΛΙΩΝΕΙ ΚΑΙ ΜΕΙς ΝΑ ΒΥΘΙΖΟΜΑΣΤΕ ΣΙΓΆ ΣΙΓΑ ΜΕς ΤΗ ΚΙΝΟΥΜΕΝΗ ΑΜΜΟ ΠΟΥ ΑΛΛΟΙ ΤΗΝ ΛΕΓΑΝΕ ΧΡΕΟΣ ΑΛΛΟΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ,ΑΛΛΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΌ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΑΠΛΉ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ. ΚΑΝΕΙΣ ΜΑς ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕ ΤΙΠΟΤΕ. ΒΓΗΚΑΜΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΝΑ ΦΩΝΑΞΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΞΕΡΑΜΕ .....ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΑΔΙΚΟ ΝΑ ΧΑΘΟΥΜΕ ΕΤΣΙ .ΟΜΩΣ Η ΚΡΑΥΓΉ ΔΕΝ ΕΒΓΑΙΝΕ ΠΙΑ .ΚΑΙ ΜΕΙΣ ΕΙΧΑΜΕ ΕΞΑΝΤΛΗΘΕΙ .. ΜΕΤΑ ΜΑΡΑΘΗΚΑΜΕ . ΠΑΡΟΛΑΥΤΑ ΗΤΑΝΕ ΑΝΟΙΞΗ......................