Η Νοσταλγία ως καβούκι τών ταυτοτήτων ων

Petros Theodoridis καθώς το Παρον ( στην εποχή του παροντισμού ) γινεται ολο και πιο ανεξελεγκτο και τερατωδες , νιωθουμε την αναγκη να συγκρατησουμε τουλαχιστον τις αναμνησεις μας .Γι αυτο και η Νοσταλγια-που δεν ειναι μνημη - γινεται ολο και περισσοτερο η ψυχική αρρωστεια της εποχής' γιαυτο κι απο την αλλοι οι Πολεμοι της Μνημης και η συλλογική απεχθεια προς τους ιστορικους που προσπαθουν να κανουν την δουλεια τους εξερευνωντας το Παρελθον: σε μια εποχη οπου τα παντα εξατμιζονται πριν πεις Αμπρα Κανταμπρα , η Νοσταλγια γινεται το Καβουκι των ταυτοτητων .