Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2014

η σιωπή ειναι το νεκρικο κιβουρι μας

παιδί μου πρόσεχε ,είπες στον ύπνο μου με μάτια υγρά
Μα πάτερα !!!-είμαστε πια συνομήλικοι : έχω τα χρόνια σου λίγο πριν πεθάνεις
Γερνάω ολοταχώς και ξέρω πως δεν έρχεται μόνο
-κουράζομαι πια ,'ξεχνάω
δακρύζω κάπου κάπου ,λυγίζω
Πατέρα η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη από όταν έφυγες; καλά΄εσυ μου πέθανες νωρίς
Θυμάμαι πόσο ανησυχούσες για μένα 'Πως θα ζήσω ;
σε μια τόσο αφιλόξενη χώρα
Πατέρα , άντεξα, πέρασαν είκοσι έξι χρόνια
και έγιναν πολλά πως να τα περιγράψω
Δεν φτάνουν οι λέξεις , η σιωπή είναι το νεκρικό κιβούρι μας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη
στου ΑΠΟΣΠΕΡΙΤΗ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου