περί μνησικακίας και Δικαιοσύνης

περί μνησικακίας και Δικαιοσύνης
——————————————

…το ενδιαφέρον είναι οτι συνδέετε την μνησικακία με την δικαιοσύνη

 Αυτό ακριβώς διεκρινε και ο Μ Σελερ στο έργο του Ο μνησίκακος Άνθρωπος” .

 Δηλαδή το οτι ο μνησικακος ξυπνά και κοιμάται και ονειρευται τη Δικαιοσύνη - εννοώντας βέβαια τη δική του αποκλειστικά δικαιοσυνη - δηλαδή την εκδίκηση (πραγματική η φανταστική) . αυτή η εμμονη με την δικαιοσύνη -εκδίκηση τον εμποδίζει από το να χαρεί το παρόν! Τον πληγώνει και τον αναγκάζει να ξυνει διαρκώς τις πληγες του.

Ειναι σαν να πεφτεις σε μια δινη και να βουλιάζει ολο και περισσοτερο,σαν να αγκομαχας πνιγμενος μεσα στο δικο σου τραυμα. Με αυτή την εννοια η δικαιοσυνη -εκδικηση κατατρωει καθε αλλη ζωντανή ικμαδα , καθε δημιουργικότα και μετατρεπει τον ανθρωπο σε μνησικακο ανθρωπο .

Καθε του λέξη αντανακλα το βαθος της πληγής του καθε του πραξη αναπαργει και πολλαπλασιαζει το οποιο τραυμα του

απο
σχολιο που εκανα αρχικάεδώ:
http://panosz.wordpress.com/2007/03/04/theodoridis/#comment-4958

Σχόλιο από Νοσφεράτος Απρίλιος 24, 2008

http://pontosandaristera.wordpress.com/2008/04/24/1713/

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τώρα είναι σαν να παλεύεις με τον Αόρατο άνθρωπο : χτυπιέσαι μόνος σου στον αέρα..

Και η γραφή γίνεται πάλι το μοναδικό μας Ξόρκι.