Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2015

Τι ναναι αυτό που φλόγα βγάζει σαν κερί;






Κι έτσι γλιστράνε στο κενό οι θεωρίες
Και ξεκολλάνε –σαν τα άστρα-οι σημασίες
Σε μια τροχιά ελλειπτική-στη σιωπή
(αφού κανείς μας πια δεν ξέρει τι να πει)

Μα …στάσου ! τι ναι κείνο το σημάδι;
Που λάμπει σαν πολύτιμο πετράδι;
Τι τάχα τρεμοφέγγει στα ουράνια
σαν ναταν η ελπίδα η πιο σπάνια;

Τι ναναι αυτό που φλόγα βγάζει σαν κερί…
Και μου θυμίζει κάποια εικόνα ιερή ;

Γαλάζιο φάντασμα σε μαύρο Ουρανό
Στις καμινάδες μας ,και μοιάζει με καπνό….;

Η μήπως είναι η ιδια η ψυχή μας;
Και το απόσταγμα της μιζερης ζωής μας;
Σα μέσα στη σπηλιά –σταλαγματιά

Σαν του Θεούλη -στους ανθρώπους- η ματιά….

2 σχόλια:

Σπίθας είπε...

Όμορφες ζωγραφιές
Ζωγραφίζεις συναισθήματα.

Νοσφεράτος είπε...

ευχαριστω

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη
στου ΑΠΟΣΠΕΡΙΤΗ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Φόρτωση...