οι λεξεις κλεινουνε σαν όστρακα

οι λεξεις κλεινουνε σαν όστρακα
και δεν μπορείς να κοιμηθεις στο περιγυάλι
το βουητό του κοσμου σου, ακους
μενα το κοχύλι

ενώ κοιμασαι
****

Οι σκεψεις ξεφλουδιζουνε σα λέπια

κι αυτό το ψαρι που τυφλά στα βαθη αιωρειται

ενώ εσυ κοιμασαι
***
ακομα μια ανοιξη

και το μυαλό βαρυ σ’ αυτό το διχτυ

σ αυτη τη θαλασσα, καφέ, τσιγαρο και ξενύχτι

κι εσυ κοιμασαι
**
ενώ το ψαρι

γλιστρα στις ολοσκοτεινες σπηλιες

σιωπηλά ανιχνευοντας

τους φοβους και ελπίδες μες τα βαθη
*
ενώ
εσύ κοιμάσαι