Έτσι κι αλλιώς η επανάληψη μας πεθαίνει
Την πρώτη φορά ως τραγωδία φυσικά άντε την δεύτερη ως φάρσα ;
Την τρίτη όμως,; Την τέταρτη;
Την εκατοστή , την μυριοστή;
Και τι να πουμε γι αυτήν και πάλι, την Αδύνατη επανάσταση
Αυτήν την δήθεν άνοιξη στην καρδιά του Χειμώνα;
Αυτήν την Κιτς Πλαστή αγάπη ..
Να επιπλέει Νούφαρο και πάλι
Στο (προαιώνιο) τέλμα μας
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
-
όταν μας επισκέπτεται η Θεια Ακηδία καμιά φορά Βυθίζομαι σε τρυφερή ανία και καταργείται μέσ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου