Συνεπώς, το παιδί αναγκάζεται και συμπεριφέρεται σε σχέση με τις επιθυμίες της πραγματικότητας/μητέρας, δηλ. η αρχή της (ανεξάρτητης) πραγματικότητας είναι η αρχή της ηδονής ενός άλλου(της μητέρας), δηλ. η επιθυμία του άλλου(της μητέρας) ενα σχολιο του rakis.

http://nosferatos.blogspot.com/2008/08/blog-post_1905.html?showComment=1287835539624#c8324681939322935643

23 Οκτωβρίου 2010 3:05 μ.μ.

rakis είπε...

Στο βρέφος, όσο ικανοποιούνται οι επιθυμίες του δεν υπάρχει ανεξάρτητη πραγματικότητα(το «υποκειμενικό αντικείμενο» στον Winnicott.)
Αν η μητέρα αποτυγχάνει να ικανοποιήσει τις επιθυμίες του βρέφους, τότε το βρέφος είναι που θα αρχίσει να δημιουργεί την ιδέα μιας ανεξάρτητης πραγματικότητας(«αντικειμενικό αντικείμενο»).
Το βρέφος ενδέχεται να γνωρίσει μια ανεξάρτητη πραγματικότητα, κατά τη φάση αυτή που η μητέρα δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες του βρέφους πράγμα που σημαίνει πως έχει τις δικές της επιθυμίες(δηλ. το βρέφος είναι «αντικείμενο του αντικειμένου» δηλ. της μητέρας).
Συνεπώς, το παιδί αναγκάζεται και συμπεριφέρεται σε σχέση με τις επιθυμίες της πραγματικότητας/μητέρας, δηλ. η αρχή της (ανεξάρτητης) πραγματικότητας είναι η αρχή της ηδονής ενός άλλου(της μητέρας), δηλ. η επιθυμία του άλλου(της μητέρας).