Ο χρόνος... Οπως ενα δακτυλίδι η μια βερα . Τι ειναι το δαχτυλίδι .; Ενας χρυσος κυκλος γυρω απο ενα Μηδεν - γυρω απο μια τρυπα . Ομως ειναι αυτή η τρυπα που το κανει δαχτυλίδι

 ελεγε ο j 95
στο
μόνο ο άνθρωπος:http://blog.dontkissthefrog.net/tag/%cf%86%ce%b9%ce%bb%ce%bf%cf%83%ce%bf%cf%86%ce%af%ce%b1/
''Είχα δει ένα ντοκιμαντέρ με λιονταρίνες και η μία ήταν πολύ άρρωστη και αδύναμη, ίσα που μπορούσε να κουνηθεί. Ε και τη στριμώξανε κάτι ύαινες που ξεκίνησαν να την τρώνε ζωντανή σιγά-σιγά μέχρι που αφήσανε δυο κοκκαλάκια. Δε μας το δείξανε [:(], μόνο να δαγκώνει η πρώτη ύαινα και μετά το φεγγάρι και μετά τα κοκκαλάκια. Ξεφτίλες!







Τέλος πάντων.






Πάρτε την εμπειρία από την οπτική γωνία της λέαινας, με το που βλέπει τις ύαινες να ζυγώνουν:






μνήμη: check (τι είναι αυτά που ζυγώνουν; α, τα έχω ξαναδεί τότε και τότε, δαγκώνουν)


τρόμος μπροστά στην ακατανίκητη φθορά των πραγμάτων: check (γρυλίζω και δε βγαίνει τίποτα!)


χρόνος: check. (ξεκινήσαν να την τρώνε από τα πόδια)


συνειδητοποίηση του θανάτου: check (δε σταμάταγαν)


λήθη: check (τέλος εμπειρίας)






(το ίδιο παράδειγμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί προς απάντηση στο ενοχλητικό ερώτημα “πιστεύουν τα άλλα ζώα στα δικαιώματα των ζώων;”)






Οπότε τι “μόνο ο άνθρωπος”;''



-------------------------------------------------------------------

και του απαντησα



κοιτα ..Ασφάλώς ερχεται και για τα ζώα η στιγμή που συνειδητοποιουν τον θανατο τους .


ως

α. Τον δικό τους θανατο -(οπως η λεαινα)

β. ειτε ως θανατο  της μητερας τους κυριως ως μονου σηματικου αλλου - ως απωλεια δηλαδη..Οπως ειχα δει εκεινη την ταινια την -πως τη λεγανε  ;-” η Αρκουδα ” με ενα αρκουδακι που εχασε τη μαμά του .

Ομως

στον ανθρωπο η εμπειρια - ή μαλλον η Μη εμπειρια του θανατου- μεταδιδεται μεσω της γλώσσας , της γραφής του πολιτισμου..

Εξ- ανθρωπιζομαστε , αποκταμε ανθρωπινη συνειδηση Γυρω απο αυτή την ιδεα η μαλλον την Απώθηση της

Δηλαδή

Ολος σχεδόν ο ανθρωπινος πολιτισμός οχι μονο μας κανει μετά Βεβαιοτητας να γνωριζουμε οτι καποια στιγμη θα πεθανουμε

αλλά και οικοδομειται αυτός ο πολιτισμός αλλά και η προσωπική μας ταυτοτητα ως απωθηση αυτής της Πρωταρχικης γνωσης της αμετακλητης βεβαιοτητας του θανατου …

Οπως ενα δακτυλίδι η μια βερα . Τι ειναι το δαχτυλίδι .; Ενας χρυσος κυκλος γυρω απο ενα Μηδεν - γυρω απο μια τρυπα . Ομως ειναι αυτή η τρυπα που το κανει δαχτυλίδι

Κι αυτή η τρυπα ειναι ο χρόνος

—-