Σκεψη για την αλλοτριωση

Σκεψη για την αλλοτριωση …
Η εννοια : αλλοτιριωση δεν προυποθετει ταχα την Υποτιθεμενη αναμνηση μιας Πρωταρχικής ταυτοτητας με την πληρη σημασια της λεξης : Μιας Ταυτισης του υποκειμενου με τον εαυτότου και τον γυρω κόσμο;

Κατι σαν τον χαμενο Πραδεισο τωνθρησκων , την οικολογική Ινδιανικη και αλλη χαμενη ουτοπία των οικολογουντων , την πρωταρχική ”ευτυχισμένη” κατασταση , τον ”ευγενή αγριο ” Του Ρουσσο κλπ ;

Ομως κατι τετοια δε νμας κανει να ξεχναμε αλλά και να Υποτιθεται Θυμομαστε μια μυθική Απολαυση η οποια θεωρειται απολαυστική ακριβώς γιατι ειναι χαμεναη - καπου εκει στις απαρχες ; Επιλεκτική και Αναπλασμενη ανα- μηνηση βεβαια ..Δηλαδή μια φαντασιωση
(διοτι ο χαμενος παραδεισος -πολύ απλά - δεν υπήρξε ποτε-
Και οσο γερναμε αλλο τοσο φανατζομαστ οτι αλλλοτριονόμαστε … Πολύ απλά ‘ ξανελεμε και εμεις οτιλεγανε ανεκαθεν οι Γεροι :” Στην εποχή μου ηταν καλύτερα ”

............................................................................

Δεν υπαρχει μια ”αυθυπαρκτη ” αυθεντική - Εθνική ή μη ουσια - που σκεπαζεται απο μια αλλη ”πλαστή” ταυτοτητα.
Οπως δεν υπάρχει και αυθεντικός Εαυτός …

Η αναποληση μιας ”εθνικής ”αφετηριας ειναι της ιδίας ταξης με την αναποληση ενός απωλεσθεντος Αρχικου παραδεισου … της Αρχικής υποτιθεται αυθεντικότητας , που αλλοτριωθηκε απο κατι αλλο

Και αυτή την ταση αναπόλησης την μοιραζεται η Εθνικιστική ιδεολογια με Ολες τις αλλες Ιδεολογιες …
Στην ουσια προκειται για μια επιβιωση στις εκκοσμικευμενες ιδεολογιες μιας Θρησκευτικότητας …