Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2009

ενα ποιημα απο την ΠΕΝΤΑΝΟΣΤΙΜΗ


Μονόδρομος




Αγερωχη

στάθηκε στο παραθυρόφυλλο

ισορροπώντας στα λεπτα φτερά της

ουράνιο τόξο τα χρώματα

ζυγισμένα

κι υστερα χάθηκε

Ανύποπτη

για το επερχόμενο

αγγιξε το πλήρες

ταξιδεύοντας προστατευμένη απο την αγνοια

Δρόμοι και διαδρομές με των καιρών το προσταγμα

της ρουτίνας την ασφάλεια

της αγάπης το κουκούλι

Των φτερων το απαλο θρόισμα

σβήνει

αργά

δεν ακουγεται τίποτα στο παραθυρόφυλλο ουτε σκιά απο το ουράνιο τόξο

Σκια και σκόνη

σκιά και σκόνη

σκιά και σκόνη

νυν

και αεί

Δεν υπάρχουν σχόλια:

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη
στου ΑΠΟΣΠΕΡΙΤΗ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου