να νιωσεις εκεινο το ραγισμα ,
την ζαρα στην καρδια σου την μικρή πληγή ,
τη Ρογα του ιδιου του Θεου να νιωσεις
και τον πονο των δικών σου και των άλλων, την αγάπη την αυθεντική
για να ψυχορραγίσεις
και να χαράξεις με τα όνειρα το τζαμι ,
για να νιωσεις τον αναστεναγμό του Κοσμου ,
ή της ζωής της ιδιας την αναπνοή
την μοιρα καθε αυταπάτης ή και να χαρεις της ιδιας της φενάκης σου ,τη σταλα και την ηδονή
Για να ραγίσεις
Για να ψυχορραγίσεις
Θαπρεπε Πρώτα -πρώτα ν’άχεις Ψυχή…
(κι οχι αυτό το ομοίωμα το σκιάχτρο , αυτή την μασκα , αυτο το αυτάρεσκο αδειο χαμόγελο πουχουν μερικοι …)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου