Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2018

αν χαμηλώναμε λίγο τα μάτια αν ντρεπόμασταν Λίγο

αν υπήρχε το Δέος των καιρών αν αισθανόμασταν την σάρκα της Ιστορίας αν χαμηλώναμε λίγο τα μάτια αν ντρεπόμασταν Λίγο αν αν αγγίζαμε το κορμί μας και δεν το στεγνώναμε με αντισηπτικά ,την πιο λευκή Λευκότητα αν ακόμα νιώθαμε λιγάκι πόνο αν
δεν ήμασταν τοσο αναίσθητοι ,αν ξυπνούσαμε
ανάμεσα στους νεκρούς ,καταμεσής της Νύχτας ,σαν μέσα σ'όνειρο
ανήμποροι να κινηθούμε ,όμως με συναίσθηση του επερχόμενου θανάτου
αν
αν τι να απολαμβάνουμε αυτό το όνειρο και πάλι ,βλέπαμε αυτό που μας δείχνει ,την πραγματική μας μοίρα
,τότε
θα Υπήρχε ελπίδα - αν όχι να σωθούμε
Τουλάχιστον να Υπάρξουμε ρε Γα μότο . Έστω για μια στιγμή .. Να υπάρξουμε μέσα τα χαλάσματα των καιρών έστω
με Κόστος την Οδύνη
κι όχι Βουλιάζοντας σαυτην την ανυπόφορη Ηδονή , σ'αυτη την Τούρτα σαντιγί του έρποντος θανάτου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη
στου ΑΠΟΣΠΕΡΙΤΗ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου