Τρέφω, είναι γνωστό, πολύ μεγάλο θαυμασμό για τον Alain Badiou. Είναι
ένα
πνεύμα σκληρό και λαμπερό σαν το διαμάντι, αδύνατο να το προσπεράσεις με
αδιαφορία. Αλλά αγαπώ πολύ τον Jacques Rancière.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη
στου ΑΠΟΣΠΕΡΙΤΗ
Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου