το Μπλόκαρε το Fb Συμπαρασταθείτε στη Σπηλιά του Μοντεχρήστου


Κυριακή, 25 Μαρτίου 2012

Πουλιά Βαλσαμωμένα

Πάνω στον τοίχο κρέμονται Πουλιά Βαλσαμωμένα
Νεκρά Κεφάλια Ελαφιών , Τρόπαια κρεμασμένα




Και πλάι στο τζάκι σέρνεται το δέρμα μιας Αρκούδας
Και όλα τα βλέπει ηρεμος ,πάνω στο τζάκι ο Βούδας


Κι ένα κοράκι ξαφνικά – βαθειά στο μεσονύχτι
Την ώρα που όλα τύλιγε μαύρης Νυχτιάς το Δίχτυ
Μπήκε απ’ το παράθυρο , κάθισε πλάι στο Βούδα
Και τουπε : Φτου δε ντρέπεσαι …!Ου να χαθεις ! Ιούδα !


Που όλα τα ζώα ταχασε ,απ’ το τουφεκι η Μανα
 Και συ ψάχνεις στον θάνατο, τη δόλια σου Νιρβάνα !!



Αν κάποτε αναστηθείς, καρδιά βαλσαμωμένη
Μένα χτύπο εκκρεμούς θα σπάσεις Ειμαρμένη
Και τους Ανθρώπους –μάρμαρα ξανά θα λευτερώσεις
Θα γίνεις φτερωτή καρδιά κι όλους θα μας λυτρώσεις….

2 σχόλια:

ο δείμος του πολίτη είπε...

ΠΟλύ όμορφε. Νεσφεράτε. Δεν ήξερα ότι μπορέις να γράφεις έτσι (αν και θα πρότεινα εντελώς φιλολογικά να μη νοιάζεσαι για ομοιοκαταληξίες, πιο ευλεύθερο στίχο με πλήρη ανισότητα στις συλλαβές).

Νοσφεράτος είπε...

μου εμεινε απο το ΙΘΙ ..ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΕΛΙΔΩΝΑ..Ειναι κουσουρι...αλλά δεν μπορω χωρις αυτο

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη
στου ΑΠΟΣΠΕΡΙΤΗ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου