ποιηματακι αποτην Νικη

Πάει καιρός που με σκηνοθετώ στις ράγες του μυαλού μου

με ατμομηχανές και κόρνες δίνω ήχο στα θηρία μου

κι όλο μου λείπει η ανάσα του πρωταγωνιστή

σε ρόλο δολοφόνου της σκηνοθεσίας μου.

http://www.youtube.com/watch?v=3oajy4zN3