Παρασκευή, 5 Ιουλίου 2013

Δυστυχώς κάθε μέρα Πτωχεύουμε 16/5/2010

Δυστυχώς κάθε μέρα Πτωχεύουμε


Όλο και πιο πολύ

Αφήνουμε εδώ και κει κομμάτια

Την υπομονή , την αγρύπνια μας ,

Την συμπόνια μας το δέος, την αιδώ

Την ικανότητα να αγαπάμε





Δυστυχώς

Και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε,πιά, γι αυτό

Μονo να βλέπουμε το πώς

Φυλλοροούμε

1 σχόλιο:

Σπίθας είπε...

Είδα τον Χρόνη το Μίσσιο, σήμερα..
Αυτόν μου θύμισε το ποιηματάκι.

"Που πάτε μωρέ;" ρωτούσε
"Χωρίς παιδεία, χωρίς αγάπη , χωρίς τίποτα
παρα'μονο τρέχετε όπου σας πάνε."

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη
στου ΑΠΟΣΠΕΡΙΤΗ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου