όταν πέθανε το παιδί
Μέσα σε μια μέρα
Χάσαμε το μαντήλι που μας έκλεινε τα μάτια
Και είδαμε
την δική τους Γύμνια που είναι και δική μας
και δεν μας έμεινε πια δικαιολογία.
(έπρεπε κάτι να κάνουμε ..μα τι;)
Έτσι
μιας που δεν μπορέσαμε να ξαναβρούμε το Μαντήλι
Προσπαθήσαμε να κλείσουμε τα μάτια
Όμως αυτά δεν έκλειναν . Δεν μπορούσανε -ξανά - να κλείσουν .
8/12/2008
Αναγνώστες
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Η ΕΠΙΠΕΔΟΧΩΡΑ ΤΟΥ ΘΕΡΜΑΙΚΟΥ
Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ: Η Θεσσαλονίκη σήμερα του Πετρου Θεοδωριδη( ΕΝΕΚΕΝ τ. 14) αποσπασμα Η Θεσσαλονίκη σήμερα θυμίζει τη Πενθεσί...
-
όταν μας επισκέπτεται η Θεια Ακηδία καμιά φορά Βυθίζομαι σε τρυφερή ανία και καταργείται μέσ...
-
θα μας μείνει τουλάχιστον ο εξοπλισμός .. : αυτοκίνητα, μίξερ , μηχανές του Φραπέ .. ανόητοι καναπέδες στις καφετέριες , ταμπέλες ''...
1 σχόλιο:
Χρόνια πολλά Νόσφυ,εύχομαι να μην τα ξαναδούμε αυτά αλλά και να μην κλείνουμε τα μάτια.
Δημοσίευση σχολίου