είμαστε κάτι μαριονέτες πεισιθάνατες

είμαστε  κάτι   μαριονέτες 
πεισιθάνατες
σα νούφαρα στον Βάλτο  του Κόσμου
 ενώ το έργο τελειώνει
είμαστε κάτι ξεχαρβαλωμένες  Μαριονέτες
 που τις κινάει αδέξια ένας  Μαριονετοπαιχτης  Μονόχειρας
και το Κινεί κι αυτόν ένας άλλος  Εκατογχειρας 
ενώ γύρω πεθαίνουνε  λίγο λίγο
 Οι  τελευταίοι άνθρωποι -οι Τελευταίοι άνθρωποι

είμαστε κάτι  Νηπενθή νυχτολουλουδα
 που μαραίνονται την -καθε- αυγή

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τώρα είναι σαν να παλεύεις με τον Αόρατο άνθρωπο : χτυπιέσαι μόνος σου στον αέρα..

Και η γραφή γίνεται πάλι το μοναδικό μας Ξόρκι.