Περι Αμεσης Δημοκρατίας κλπ

η Δυτική Φιλελευθερη δημοκρατια, ειναι παντρεμα δυο -διαφορετικής ιστορικής καταγωγής- αξιων :
1.Φιλλευθερη : σεβασμός της μειοψηφιας …και του ατομου
2Δημοκρατια: αρχή της πλειοψηφιας …
Που απέχουν παραπολύ απο τις αρχαιοελληνικές
Αμεσες Δημοκρατιες

(οπου δεν υπηρχε καμμια προστασια του ατομου του ιδιωτη , η της μειοψηφιας η αυτό που θαλεγαμε σημερα ”ατομικές ελευθεριες(π.χ ο Σωκρατης καταδικαστηκε σε θανατο για τις απόψεις του κατι που σημερα θα φαινοταν - επισημα τουλαχιστον- αδιανοητο σε μια φιλλευθερη Δημοκρατια …..

Και πρεπει να πώ εδώ οτι ειμαι πολύ επιφυλακτικός για την Δυνατοτητα σημερα να εχουμε αμεση δημοκρατια -οχι μονο για τις γνωστου τυπου τεχνικές δυσκολιες εφαρμογής της
- αλλά κυριως γιατί ποτε -ουτε στην αρχαιοτητα - η αμεσοδημοκρατια δεν εξασφαλιζε καποιο μινιμουμ ατομικής ελευθεριας ή διαφορετικότητας

( ειμαι πολύ επιφυλακτικός απέναντι και στα δημοψηφισματα - ως στοιχειωδη εφαρμογή αμεσοδημοκρατίας-για λόγους που θα εξηγησω δοθεισης ευκαιριας .)

Σχόλιο από Νοσφεράτος Νοέμβριος 18, 2007

Ακομα μια εξομολογηση:

και παλι για τα Καστοριαδικά αρχαιοελληνικαδικα περι Αμεσης Δημοκρατιας κ.λ.π

Ποτε μου δεν μπορεσα να καταλαβω πως ειναι δυνατόν οι
οπαδοι μιας Ανοιχτης Ειρηνικής Κοινωνιας που ” αυτοθεσμιζεται ” και δεν θετει κανενός ειδους Αποκλεισμους σε ξενους , μεταναστες κ.λπ. ουτε Σεξισμους ..σε γυναικες κ,λ.π.

να ειναι προσπαθουν να αντλησουν αμεσο δημοκρατικα προτυπα
απο τις αρχαιες ελληνικές πολεις -κρατη που ησαν Γεματες απο τετοιους και πολύ πολύ χειροτερους Αποκλεισμους ..και Εσωτερικούς (μετοικοι-ξενοι - Δουλοι , Γυναικες κλ.π ) και Εξωτερικούς ()Μονιμη κατασταση Πολεμου με διαρκεις Εχθρους )
Κατα τηνν γνωμη μου ο Καρλ Σμιτ (κορυφαιος Συνταγματολογος του Ναζισμου :” Το πολιτικό-ειπε- ειναι
η διακριση του Φιλου απο τον Εχθρο”

πολύ πιο κοντα στο αρχαιοελληνικό προτυπο Αμεσης Δημοκρατιας
-που ηταν- πάνω απ’ ολα- Ανδροκρατούμενη πολεμική Δημοκρατία…

Σχόλιο από Νοσφεράτος Νοέμβριος 18, 2007


Τι σημαινε για τους Αρχαιους η Αυτονομια;

Σημαινε: “Η καθε Πόλη-κρατος να εχει τους δικους της Νομους. Το δικαιωμα της, που το υπερασπίζονταν με νύχια και με δόντια) Δηλαδή: η Αθήνα τους δικούς της, η Σπάρτη τους δικούς της κλπ

και λες:

Η έννοια της αυτονομίας δεν ισοδυναμεί με την πολιτική οργάνωση των κατοίκων της Ελλάδας σε επίπεδο πόλεως, αλλά με τη γνώση της κοινωνίας ότι τους νόμους που διέπουν την οργάνωσή της τους δημιουργεί η ίδια, με την ρητή αυτοθέσμισή της πολιτικής κοινότητας

Απο που να συμπεραινεις αυτό; … Αυτά ειναι οι σκεψεις του Καστοριαδη.για την Αρχαια ”αυτονομια” .. Για τους ιδιους τους αρχαιους ομως το πιο πιθανόν ειναι το πιο απλό ”Αυτονομία”= η καθε πολη Υπερασπιζεται τους δικους της Νομους (που τους θεμελιωνε τις συντριπτικά περισσοτερες φορες στους θεους και στην παραδοση )

κι αν πήγαινες στην πιο δημοκρατική απο αυτους π.χ την Αθηνα να εισαγεις ”καινά δαιμόνια” ε τότε Μαυρο Κωνειο σε περιμενε
να μη μιλήσω και για την Σπαρτη….

Ο αποκλεισμός των γυναικών, η δουλεία κλπ είναι άσχετα με την ιδέα της αυτονομίας -ίσως και εχθρικά προς αυτήν, θα τολμούσα να πω.

Ιστορικά ηταν η προυποθεση της Αυτονομιας της Αρχαιας πολης κρατους … Δηλαδή η αυτονομια της και η Ελευθερια της ειχε ως Ιστορική προυποθεση την υπαρξη Δουλων,ειλώτων κ.λ.π.

- και μια Πολεμική κοινωνια … Γιαυτό η η Αρχαια εννοια της Ελευθεριας

Δεν ειχε απολυτως τιτοτε να κανει με την σημερινή Ατομική ελευθερια (η Ιδιωτική– πολύ περισσοτερο)
Ελευθερια σημαινε απλά .. Να παραμεινει πασει θυσια η πόλη ελευθερη…

Διοτι αν η πόλη εχανε την ελευθερια της το πιο πιθανόν και οι κατοικοι της να Εχαναν την δική τους
(Σωματικά εννοω)


ε φιλε μου …Μαλλον εχουμε μια εξωραισμενη εικονα της Αρχαιας ελληνικής Δημοκρατιας ..π.χ Αθηναικής … Διαβουλευση Εκκλησια του Δημου….

το να προσπαθούμε να την καταλαβουμε μεσα απο τον Επιτάφιο π.χ ειναι σαν να προσπαθουμε να κατανοησουμε τις ΗΠΑ μεσα απο τα λογιδρια του Μπους …

Η εκκλησια του Δημου ξεκινησε ως Συνελευση Πολεμιστών …

Και αυτό κυριως Ηταν: Συνελευση Πολεμιστων …που βεβαια
στην διαρκεια κανα δυο αιωνων εγιναν πιο ραφινάτοι ….

(Μεχρις που αρχισαν να βαριουνται και να κοπροσκυλιάζουν στην αγορά και οι Σκυθες αστυνομικοι τους κυκλωναν με σχοινια για να τους οδηγησουν με το ζορι στην Διαβουλευση )

Ανθρωπινα αυτα. Πολύ ανθρωπινα.. !!

Μπορουμε να φανταστουμε και τους Ζωνιανους να κανουν συνελευση και διαβουλευση και να εχουν επιχειρηματα και να Αυτοθεσμιζονται σε σχεση με το δικαιωμα τους να εχουν οπλα και να καλλιεργουνε μαυρακι που δεν πειραζει κανεναν κ.λ.π

Γιατί δεν μπορουμε σε περικαλώ ;
Eπίσης γραφεις

”Πάλι η υποφαινόμενη ελαχιστότης αντιγράφει από τον Καστοριάδη (βλ/ Η αρχαία ελληνική δημοκρατία και η σημασία της για εμάς σήμερα.)
Η αρχαία Ελλάδα δεν είναι πρότυπο, ούτε μοντέλο προς μίμηση, όπως άλλωστε δεν μπορεί να είναι κανένα ιστορικό έργο σε οποιονδήποτε τομέα. Θεωρώ, όμως, ότι μπορεί να λειτουργήσει για μας σα γονιμοποιό σπέρμα, δεδομένου ότι μας επιτρέπει να δούμε εν τη γενέσει τους πληθώρα στοιχείων πάντοτε επίκαιρων - μπορεί και πρέπει να είναι για μας κέντρισμα, έμπνευση και πηγή ιδεών.”’

—– Πολύ ενδιαφερον…

Και ισως ακομα πιο ενδιαφερον λεγονταν τα ιδια περιπου πραγματα για την Αρχαια Ελλαδα και τους πολιτικους Θεσμους της
Κατ τη Διαρκεια του Μεσοοπολέμου
και δεν εννοω μόν τον Μεταξά
αλλά την Ναζιστική Γερμανια
που εβλεπε στους Αρχαιοελληνικους Πολιτικους θεσμους
(και αμεσοδημοκρατικους)- που τους θεωρουσε Επίσης ”κέντρισμα, έμπνευση και πηγή ιδεών.” για μια Αρεια ανανεωση των πολιτικών θεσμων …σε αντιθεση με τον παρηκμασμένο και εκφυλισμενο λογω εβραιων -Κοινοβουλευτισμό..
γιαυτό και ισχυριζονταν οτι η Αρχαια Ελλαδα — μετακομισε στο Βερολίνο.

βεβαια δεν εννοουσαν το ιδιο πραγμα ….

περι του θεματος της Αρχαιας ελληνικής Πολεμικής Δημοκρατιας εχουμε κανει αρκετά μεγάλη συζητηση μαζί Οσο και στο Ποστ για τις Μεταμορφωσεις της Ταυτοτητας ..οπου μιλησαμε και για Καστοριαδη κλπ …

Τωρα.. Η αρχαια Ελληνική πολη κρατος Ουδεμια σχεση ειχε ”’με όλες οι κοινωνίες μέχρι πριν από κάμποσες δεκαετίες, και δουλοκτητική, όπως σχεδόν όλες οι κοινωνίες μέχρι περίπου το 19ο αιώνα.”

- Κατ αρχήν δεν Υπηρχε καν κανεις Διαχωρισμος Ιδιωτικου και Δημοσιου ..Ουτε και η εννοια του ατομου ή του Ιδιωτη (του Ιδιωτη υπήρχε αλλά με αντιστροφη εννοια)

- Δευτερον : Αυτονομία σημαινε : Αυτονομία της καθε πολης
δηλαδή η καθε πολη να εχει τους δικους της Νομους . Καμμια απολύτως σχεση με οποια σημερινη εννοια της Αυτονομίας ειτε Καστοριαδική ειτε Νεο φιλελευθερη

- Τριτον : Οταν την λεμε Πολεμική την αρχαια Αθηνα κλπ .Δεν εννοουμε απλώς οτι εκανε Πολέμους .. Εννοουμε οτι
η ιδια η εννοια της Αμεσης Δημοκρατιας , η εκκλησια του Δημου καταγεται απο την Αρχαική Συνελευση των Πολεμιστών ..

Με αλλα λόγια : Δεν ηταν Δημοκρατια Παρα το γεγονός οτι ηταν Πολεμική

Ητνα Δημοκρατια Αμεση επειδή ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΗΤΑΝ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ …

Δηλαδή ο πολεμος ενυπάρχει στον Πυρηνα της Αρχαιας ελληνικής Αμεσης Δημοκρατιας


Σχόλιο από Νοσφεράτος Νοέμβριος 19, 2007
απο

http://pontosandaristera.wordpress.com/2007/11/13/5-11-2007/

http://http://pontosandaristera.wordpress.com/2007/11/13/5-11-2007/#comment-9330

σχ 135-145, και 153

Περι ''Αλυτρωτισμου ''

λες
”Ο αλυτρωτισμός περιγράφει κυρίως την ιδεολογία με την οποία νομιμοποιείται στα μυαλά των φορέων της η τάση στρατιωτικής επέκτασης.”Μα αυτό ακριβώς ειναι το ζητημα ……
Αν ενδιαφερομαστε για την (μετα)-θεωρια του εθνικισμου ,τοτε
ο Τυπος νομιμοποιησης ειναι αυτός που εχει σημασια ….
Δηλαδή ο τυπος επιχειρηματος
Ο Εθνικισμός λεει ο Κεντουρυ π.χ (αν θυμαμαι καλά ) ειναι η ιδεολογια που λεει … ”Τα συνορα του εθνους κρατους πρεπει να φτασουν μεχρι τα συνορα του εθνους (με κριτηριο κυριως κατα τον Κεντουρι ..την Γλωσσα)

Παραδειγμα

Η Διαμαχη για την Αλσατια και την Λωρενη Γαλλιας - Γερμανιας ηταν Εθνικιστική , Αλυτρωτική…

Ο ανταγωνισμός (Αγγλιας) Γαλλιας Γερμανιας στην Αφρική
(που ξεκινα την ιδια περιπου περιοδο)
Ηταν Αποικιοκρατικός -Ιμπεριαλιστικός

Αλλο το ενα -αλλο το αλλο

”Στο σημείο αυτό ακολουθώ την άποψη του Μηλιού, που θεωρεί ότι η εισβολή της Ελλάδας και των υπόλοιπων ευρωπαϊκών δυνάμεων στην οθωμανική αυτοκρατορία έφερε ιμπεριαλιστικά χαρακτηριστικά”

Α. Γ .. δεν ξερω τι λεει ο Μηλιος …Ομως
Σωστοτερο θα ηταν να ελεγε κανεις οτι:
Πραγματι για τις Δυναμεις της Ανταντ
(αγγλια -Γαλλια -Ιταλία στην αρχή )
Τα επιχειρηματα τους για τον επεκτατισμό απεναντι στην Οθωμανική αυτοκρατορία Ηταν Αποικιοκρατικά -Ιμπεριαλιστικά

Ομως
τα επιχειρηματα π.χ του Βενιζελου ηταν εθνολογικά- Αλυτρωτικά

(σε μια εποχή που ο Ουιλσων εθετε και ενα νεο κριτηριο: την Αρχή της αυτοδιαθεσης (το οποιο , αυτό κι αν ειναι Εθνικιστικό αλλά αυτό ειναι μια αλλη τεραστια συζητηση)

Ειχαμε λοιπόν μια συμμαχια
Αρχικά
αλυτρωτισμου( Βενιζελος) και αποικιοκρατικου ιμπεριαλισμου
(Ανταντ )

Η οποια εσπασε στη συνεχεια ή μαλλον (φανερα για Ιταλια και Γαλλια) αντιστραφηκε (ως συμμαχια με τον Εθνικισμό του Κεμάλ )

Θα μου πεις τι σημασία εχουν οι οροι;
Ε πως ..εχουν σημασία .
Σχόλιο από Νοσφεράτος Νοέμβριος 18, 2007

Απο το ποστ Οι Μεταμορφωσεις

http://pontosandaristera.wordpress.com/2007/11/13/5-11-2007/#comment-9330

Περι Ωραιου

επι των ωραιων στιχων του Θειου:
”δε φοραγε καλυτερα
μια ωραια βερμουδα,
ητανε αναγκη να ντυθει
σα να ΄τανε αρκουδα;»,Διορθωνεις
θα έπρεπε να το κάνεις «μια όμορφη βερμούδα». Και άλλες τέτοιες ατελειούλες εντόπισα, αλλά τεσπα για το επίπεδό σου καλό το πόνημα, έστω και καταγέλαστου περιεχομένου.κατ αρχάς διαφωνώ . Το ωραια βερμουδα ειναι καταπολύ ποιητικώτερον του Ομορφή βερμουδα διοτι υπαινισσεται την καντιανή συλληψιν του αισθητικου (το Ωραιον ) ενώ αντιθετως το ”ομορφη βερμουδα” παραπεμπει σε αισθητική θεοσεβουμενης (σεξυ)κατινουλας που παει στη Ζαρα και λεει μετα στις φιλεναδες της (ενώ της διαβαζουν τον καφε)

αχ! ειδα και στη Ζαρα μια ομορφη Βερμουδα ! ενώ η φιλεναδα της η θεοτσαουσα της λεει: καλέ …βλεπω εδώ εναν Ωραιο γραμπρό σαν τον Αη γιωργη ειναι ..Που καλέ; Να εδώ
δεν τον βλεπεις; φαινεται ολοκαθαρα και φωράει και βερμουδα …να και τ΄αχαμνα του.που φουσκώνουν ….





.....................................................................................
το “ωραία” και το “όμορφη” είναι και τα δυο τρισύλλαβα, αλλά έχουν διαφορά τονισμού και ο τονισμός του “ωραία” δεν ταιριάζει στο στίχο.Μα ακριβως εδώ εγκειτο η ομορφια του ”ωραία” σε αντιθεση με την (κιτσ)συμμετρική ωραιοτητα του ”όμορφη”…
Το πρωτο τιναζει στον αερα την συμμετρια και αποκαλυπτει την κρυμμενη δυναμική του στιχου ο οποιος υπαινισσεται κατι παραπάνω απο την ωραιοτητα ..την ιδια την συγκλονιστική …την σχεδόν Τραγική εισβολή του Πραγματικου … με τήν εισοδο του Πειρασμου (η Αραπίνα ) στη σκηνή …Οπως ελεγε και ο Βιτγκεσταιν : ”Για οσα δεν μπορουμε να μιλαμε καλύτερα να σωπαινουμε”

Ο Θειος (ΣΤΙΧΟΣ) ειναι Σ Υ Γ Κ Λ Ο Ν Ι Σ Τ Ι ΚΟ Σ


Επι του αλλου θεματος επιμενω οτι κανανε σεξ ο Αδαμ με την Ευα αν και αραια (μια φορά ανα αιωνα περιπου ε καμμια φορα και δυο )και θα σου το αποδειξω (οταν βρω λίγο χρόνο )

περι δαιμόνων και Γνωστικών

Οι δαιμονες εχουν πολλές μορφες: δυο ομως ειναι οι κυριαρχες
Η μια ..μοιαζει με τον Θεα Πανα ….τραγισια πόδια ,κερατακια , σαρδονειο χαμογελο μυτερο πηγουνι ουρα …..
(Ο Ασχημος Διαβολος )
Η αλλη ( επικρατει κατα τον 18ο αιωνα ) η μορφή ενός ωραιου , αλλά μελαγχολικου, εκπεσοντος αγγελου (Φαουστική μορφή)

Ειναι οι δυο εικονες που εχουμε για το κακό …

- Η πρωτη : η σεξουαλικότητα … Τι αλλο εξιορκιζουν οι εξορκιστες ; παραά την την τυφλωμενη και παλλουσα παγανιστική σεξουαλικότητα τον μεγαλο εθχρο της Χριστιανοσυνης ;(Θυμηθειτε το Κοριτσακι στον Εξορκιστή …Μολις μπαινει στην εφηβεια )

- Η δευτερη : Η μελαγχολία …

Και φυσικα ο εξορκισμός κατα τον μεσαιωνα σημαινε τις περισσοτερες φορές τον Θανατο και καποιου μαγου ή μαγισσας ο οποιος (α)εστελνε υποτιθεται τα δαιμονια

( Κατι τετοιο εγινε και στο Σαλεμ τον 17ο αιωνα …καποια κοριτσακια στην εφηβεια θεωρηθηκαν δαιμινισμενες ..Στη ανακριση καταγγειλαν πολλους συνπολιτες τους ως Μαγους και Μαγισσες ..Η μικρή πολη γεμισε Κρεμασμενους…

Μια νύχτα Κατασκότεινη βρέθηκα σε μια λίμνη
Κι ήτανε σαν να γνώριζα το μέρος από μνήμη
Κι ήμουνα σαν μικρο παιδί όταν ξαναγεννιέται
Και η Αγάπη ,σαν κερί με φως που λησμονιέται ….

Σαν μια λάμψη άσβεστη σαν λύχνος στο σκοτάδι
Σαν κάτι που φτερούγιζε ,σαν μια Ψυχή στον Άδη
Μια μορφή πλησίασε σαν του Θεού σημάδι
Ήταν μορφή ανάλαφρη Διάφανη σαν Χάδι…

Ήταν μορφή κρυστάλλινη που μοιάζε με καθρέφτη
Σαν άστρο όταν ξεκολλά κι απ’ τα ουράνια πέφτει
Ήταν σαν το ξημέρωμα ,ή σαν το Δειλινό
Ήταν σαν λάμψη στη καρδιά , σαν τον Αυγερινό

Κιο ήταν κοντά μου σταθηκε και μουφερε το Φως
Ένιωσα προηγούμενα πως ήμουνα Τυφλός
Ήταν σαν να έγινε η Νύχτα Φωτεινή
Σαν να νιωθα ενός πρόγονου απόμακρη Φωνή ………………….
-----------------------------------------------------------

Θεμελιακή διαφορά των γνωστικών από τους σύγχρονους τους ήταν το γεγονός ότι «γενέθλια γη» των πρώτων δεν ήταν η γη αλλά ο χαμένος ουρανός που διατηρούσαν την ανάμνηση του. Ήταν οι αυτόχθονες ενός άλλο κόσμου . Από αυτό ξεκινούσε εκείνο το συναίσθημα ότι έπεσαν, κάτοικοι ενός μακρινού πλανήτη στη γη μας, ότι έκαναν λάθος στον γαλαξία, καθώς και η επιθυμία τους να ξαναδούνε την αληθινή κοσμική πατρίδα τους , το΄Υπέρκοσμιο φως που έλαμπε πάνω από το βαρύ παραπέτασμα της νύχτας. Γι αυτούς ,άλλο αν ήταν οι μόνοι πού το γνώριζαν, όλοι οι άνθρωποι βρίσκονταν στην ίδια κατάσταση , ολόκληρη η ανθρωπότητα ήταν μπλεγμένη στην κοσμική εξορία που μας απόθεσε όλους πάνω στη λάσπη της γης.
Τα λόγια που μεταχειρίζονταν για να περιγράψουν τον επίγειο κόσμο μας συνοψίζονται σε μερικές εκφράσεις «ερμητική κλεισμένο φρούριο, φυλακή , οχετός, λασπότοπος , έρημος,. Και για το ανθρώπινο σώμα «χυδαίο ύφασμα , αλυσίδα ,παρείσακτος , πνιγηρή θάλασσα»
Για ποιους λόγους είμαστε παρείσακτοι σε ένα κόσμο που δεν μας ταιριάζει;
Στην αρχή –λέγανε οι γνστικες αιρεσεις -μέσα στον ευφυή εγκέφαλο του αληθινού Θεού του ψιλότερου κύκλου, γεννήθηκε μια εικόνα ανθρώπου …ενός δυνάμει ανθρώπου ,νοητική μήτρα εκείνου που θα μπορούσε να κάνει μια μέρα πραγματικά ο αληθινός Θεός . Αυτή την εικόνα τη συλλάβανε οι δημιουργοί , άρχοντες ή άγγελοι των κατώτερων κύκλων …μόλις οι άγγελοι δημιουργοί είδαν αυτή την γοητευτική εικόνα αναφώνησαν «Ας φτιαξουμε» έναν άνθρωπο κατ¨εικόνα και ομοίωση της Και αμέσως στρώθηκαν στην δουλειά πήραν πηλό και έπλασαν τον άνθρωπο. Μπορούσε όμως να ονομαστεί άνθρωπος το αξιοθρήνητο κατασκεύασμα που βάλθηκε να ζει μέσα στα χέρια τους , εκείνο το γυμνό πλάσμα που είχε ανθρωποειδή μορφή αλλά ήταν ανίκανο να σταθεί πάνω στα ατροφικά πόδια του και κείτονταν στο χώμα στριφογυρίζοντας σαν σκουλήκι;Με μια κρουστά πηλό πασαλειμμένη ακόμα στο στόμα του,με τα σχηματισμένα αλλά ανίκανα να το στηρίξουνε μέλη του, με τα σπαρακτικά κλαψουρίσματα του , δεν θα πρέπει να είχε παρά μια πολύ μακρινή σχέση με τη φωτεινή και θήκη εικόνα που το προκάλεσα . Όταν όμως ο αληθινός Θεός είδε εκείνο το λάθος,, εκείνη τη φρίκη που σέρνονταν απάνω στη γή, απειλώντας να την κατακυριεψει, ένοιωσε οίκτο για την αδεξιότητα των αγγέλων και φύσηξε μέσα στο σκουλήκι που κλαψούριζε τη σπίθα της ζωής που του δώσε τη δυνατότητα να σταθεί στα πόδια του και να μιλήσει. Ετσι γεννήθηκε ο Homo Bipedus και Loquens ο δίπους και ομιλών άνθρωπος . Ετσι εξηγείται η διπλή φύση μας . Είμαστε κάπως σαν επιδιορθωμένο σκουλήκι, που το επιδιόρθωσε η επιείκεια του αληθινού Θεού και το προίκισε με ένα φωτεινό κλάσμα της Υπέρτατης Δύναμης

Jacques Lacarier , ΟΙ Γνωστικοί


από :
http://panosz.wordpress.com/2007/10/14/%ce%b4%ce%b1%ce%b9%ce%bc%cf%8c%ce%bd%ce%bf%ce%b9/

Περι Σαρας και Μαρας

Στη Σαρα :

…
με τα χυτά τα ποδια σου τη λάμψη στα μαλιά
με την ματια σου -αινιγμα,(Ω!)μου κοβεται η μιλιά
Σαρα μ’ εσυ, που ο διάολος σου χαρισε ομορφιά!
Μεινε στο τζάκι, δίπλα μου ,απόψε ,μια σταλιά…

Ψαλμοι στη Σαρα:

Λουζεται η Αγαπη μου και λαμπουν τα μαλλια της
κι η Μανα που τη γεννησε , της φτιαχνει τα προικια της
….
Βγαινει στην Οχθη και φορά κόκκινα σοσονάκια
ποσο μικρα τα πόδια της, Μέσα στα παπουτσακια!
Κι ειναι σαν Αστρο που μιλά !
Και μοιάζει Φως στα Σκοτεινά!
Μαργαριτάρι της Αυγής
Η Σαν Σελήνη Καταγής


Δεν πα να ειναι η Μείρ , δεν πα να ειναι η Γκαντι…
Στη Σαρα μου την έμορφη, φερομαι με το Γάντι
Θα ειμαι ολο ευγένεια , θα είμαι Γαλαντόμος.
Ετσι επιβαλλει φιλε μου των Ιπποτών ο Νόμος …


Κιαν ενα Δόντι κρεμεται απ τα Γλυκά σου Ούλα
Εγώ και πάλι σ’ αγαπώ, εμορφη Εβραιοπούλα ….

Ειναι περιεργο αυτό που τώρα μου συμβαίνει
νιωθω καρδιας αναπαυση , ο ηλιος μου τωρα Βγαίνει
Και τωρα που με αγγιξε της Σαρας μου το Χάδι
Πιά δεν με νιαζει τιποτα,ας γινει εδώ , ρημάδι

(Καταλαβαίνω βέβαια την τωνε φίλων Ζήλια
Που νιωθούν πως με ακουμπούν της Σάρας μου τα χείλια
Ειναι αναμενόμενος των Μπάκουρων ο Φθόνος
Σαν βλεπουν πως ο Φιλος τους δεν ειναι πλεον Μόνος )

Χαιρε Ζωή ,που λουζεσαι στον Ποταμό Ιορδάνη
Χαιρε και Βεατρίκη μου , Παράδεισε του Δαντη
Με οδηγεί η Σαρα μου στην γη της Χαναάν
Με πλενει με το γαλα της , με παει σε Χαμάμ….
Με ανεβαζει στα Ψηλα , στο Ορος του Σινά
(οπου Παπουλης ερχεται με σχεδιο Νανά )
Και μια Βατος φλεγομενη, μια πυρωμένη Βάτος
Καθως με βλεπει αναφωνεί: Νάτος ο Νοσφεράτος…!!!
Οι φιλοι μου, λατρευουνε,ενα Χρυσο Μοσχάρι
Μά εγώ , στο Ορος γεύομαι της Σάρας μου τη Χαρη…..
Παίζω με το δοντάκι της, ρουφάω τα φιλιά της
Κι απο βραδυς ζεσταινομαι ,μεσα στην Αγκαλια της ….
Και ο Θεος μας ο Γιαχβέ ,που ειναι τρομερός
Ως και Αυτός , μας σεβεται και ειναι Ανεκτικός…………



Απο τα περιχωρα της Λωζανης…
ενω- εξω βρεχει ακαταπαυστα
Στην απεραντη πισινα ,στο μισκοταδο
λαμπυριζει μόνο το δοντακι της Σαρας μου και εκεινες οι υπεροχες μικρες πυγολαμπιδες-ρομποτ(οι επονομαζομενες τζευ 95) δωρο -εκπληξη του φιλου μας του Τζωρτζ…..)
σου γραφω

Παπουλη:
…Με κουρασαν ,μωρε Παππου 40 χρονια αγωνες
και θελω να αναπαυτώ τωρα και εις τους αιωνες
Κι αν καποτε το ΚΚΕ με ειπε Κατσαπλιά
Κιαν μ’ εδιωχνε απο κοντα η Κνιτοφαμελιά
Κιαν -ξαφνικά -θυμηθηκαν πως ημαν Δηλωσίας
-εγώ που στα δεκαξι μου ημουνα ταραξίας-
μου πηρανε τα αρματα ,μ’ αφησαν μόνο μ’ εξη
-κι εγώ σ’ αυτούνους εύχομαι ,ο κωλος τους να φεξει-
Κι αν μ’ ειπαν λοιδωριστικά : ο Μπαμπης ο Μιζέριας
και μ’ εβλεπαν αφ’ υψηλού κι ο Νικος και ο Μπέριας
Και αν με αυτοκτόνησαν , κεφάλι κι αν μου κόψαν
Και σε κονταρι δεξιων, δοσίλογοι καρφώσαν,
Κιαν δάκρυ άφησαν για με, παμπολλοι Ευρυτάνες
Και Μωραίτες κάμποσοι ,κόρες αλλά και Μανες ,
Διολου δεν με πείραξε ,και οταν ανέστηθην
(Γιατι απο σοι απέθαντον ,- Ως Νόσφυ,- εγεννηθην)
Ξανάρχισα ανυπότακτος ,τ’αγώνα το κουβάρι
Μόνο που μούρθε ξαφνικά , στα μούτρα Κουκουνάρι …

(συνεχιζεται …
Συνεχεια …
Παπουλη:

….Διολου δεν με πειραξε ,που μ’εδιωξε το κόμμα
ούτε που χρόνια ημουνα ,χωρίς κεφάλι πτώμα
Κ’ουτε σταλια με πληγωσε που μ’ειπανε Μιζέρια
Κιουτε που ανάνδρως μ ‘ εστειλαν στων Δεξιών τα χέρια
Καθολου δεν πτοήθηκα κι ας μ’ειπανε αλήτη
-Εμένα, που αναθρεψα , ολο, του ΕΛΑΣ, το σπίτι,
Ουτε που ο Τζευ έκραξε τον Καρλ τον Γιούγκ ”Μαλάκα”
(την Μαύρη Βίβλο διάβασε, κάποιου κοπρίτη- Βλάκα )
Ουτε που δεν με κέρασαν ‘κεινα τα παιδάκια*
(Εξαλλου μου αρέζανε παντα τα σουτζουκάκια
Ενα μονο με πείραξε και μ’εκανε να φρίξω
Τα κοφτερά τα δοντια μου στα χειλη μου να μπηξω ..

*με διαλυτικά

Μόνο με πείραξε πολύ που μ’ ειπανε Κιτσάτο
Εμενα που ολοι μ’ είχανε για τον πιο Ραφινάτο

κι ηξερα ολα τα γκουρμέ ,κι ειχα λεπτό το σώμα
Που ημουνα παντοτε σινιέ ,και παραμένω ακόμα

Τα μακρυα μου τα Μαλλιά ,μαλλια κοράκου χρωμα
τ’ανεμιζα δεξια ζερβα κι ας ήμουν ενα πτώμα….

ΩΔΉ ΣΤΟΝ ΜΟΥΜΟΎΛ

ΩΔΉ ΣΤΟΝ ΜΟΥΜΟΎΛ

όταν τρίζουν τα κόκαλά όλων των πεθαμένων
κι ακούγονται οι Χθόνιες φωνές κατατρεγμένων

Όταν τριγύρω ακούγεται Φωνή Βoός κι αντάρα
κιοταν ανακατεύονται κι hΣάρα και η Μάρα

κι ολόγυρα αναβουνε μια Πυρκαγιά Μεγάλη
κι αναβουνε τα κάρβουνα μέσα εις το Μαγκάλι
της Ρασπουτάνας εννοώ και γίνεται Χαμός
και σαν να σου ρχεται καημός κι εκ Βάθρων Στεναγμός

Όταν το αίμα χύνεται σαν ποταμός τριγύρω
-και σούκατσε και στο λαιμό κι η Πίτα με τον Γύρο-
Είναι η ώρα του Μουμούλ του Μέγα ειρηνοπλόκου
Να θέσει τέλος στους Διωγμούς κάθε Καβγαδοπλόκου
Είναι η Ώρα του ΜουΜούλ που φέρει την γαλήνη
Γιατί έχει μέσα απ’ την καρδιά , ξαδελφική σαγήνη ….(Συνεχίζεται )

καλλιτεχνικό γυμνο

Το γυμνο γίνεται καλλιτεχνικό οταν η ομορφιά συναντά την φαντασία ο ερωτισμός την σπιρτάδα η σεξουαλικότητα την πνευματική ανοιχτοσυνη,ο έρωτας την ψυχική Ελευθερία
Το γυμνό γίνεται χυδαίο όταν κοντόθωροι και πνευματικά αλλήθωροι δήθεν μπερμπαντηδες ανακατεύουν τα μπούτια με τα πισινά τους στα θολά νερά των διαδικτυακών τους φαντασιώσεων ..

Από
http://panosz.wordpress.com/2007/04/17/%cf%83%ce%ba%ce%ad%cf%88%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%8d-%ce%bc%ce%af%ce%bb%ce%b1-%ce%bb%ce%af%ce%b3%ce%bf-%ce%b3%cf%81%ce%ac%cf%86%ce%b5-%ce%b5%ce%bb%ce%ac%cf%87%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b1/#comment-9800

Σχόλιο από Νοσφεράτος Ιούνιος 12, 2008
από :
http://pontosandaristera.wordpress.com/2008/04/24/1713/