Αραγες που τάχα να πατάμε ;



Παρασκευής απόγιομα , νιώθω λιγάκι μόνος

και από μέσα ανάβλυσε ο γνώριμος μου Πόνος ,

κι αναρωτιέμαι : Αραγες που τάχα να πατάμε;

το έδαφος Υποχωρεί , δεν ξευρουμε που πάμε …
Σε μονοπάτια αδειανά , σ’αγνώστους Λαβυρίνθους

πως χτίσαμε τα μέλλοντα με λασπερούς τους Πλίνθους ;


και τωρα που Κατακλυσμοί , συντέλειες του Κοσμου
έρχονται , άραγε θα διω ποτές Ξανά το Φως μου;


Με θαμπωμένα τα Γυαλιά, σιμώνω στον Καθρέφτη
και βλέπω γιαλλη μια Φορά τον εαυτό να πέφτει..
'


Σχόλιο από Νοσφεράτος Οκτώβριος 17, 2008

Σχόλια

Ο χρήστης celin είπε…
o,tι πρεπει η αναγνωση των ποιηματων σου για αυτη την ωρα
το μονο που με προβληματισε ειναι ποιο να πρωτοσχολιασω γιατι ολα μου αρεσαν
διαλεγω ομως αυτο,το πιο μελαγχολικο
Ο χρήστης nikos__alfa είπε…
Μόνος γεννιέται ο άνθρωπος και μόνος του πεθαίνει
τη μοναξιά να αγαπά ,αλλιώς δεν ξαποσταίνει
πικρή που είναι η ζωή μα έχει και γλυκάδα
και ξάφνου από τα σύννεφα πετάγεται λιακάδα
ή το λοιπόν που λέγαμε και τη γνωστή τη ρήση
στο τέλος η ελπίδα μας μπορεί και να ανθίσει
γιατί αυτή, θα ξαναπώ, πεθαίνει τελευταία
το παραμύθι κάνε φως, μήπως περνάς ωραία
Ο χρήστης nikos__alfa είπε…
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Ο χρήστης nikos__alfa είπε…
Καλά ορέ Νόσφη τόσο u;ampvsan τα ..πολυεστιακά σου και ανέβασες δυο φορές το ίδιο σχόλιο;;;
Άιντε σβήσε την επανάληψη,να μη με πάρουν για οπαδό του
"εν τω πολλώ το ευ" ,
έτσι δεν λέει το ρητό; :)

υγ
αυτό το σύστημα με τα στραβογράμματα της επαλήθευσης παραείναι σπαστικό μου φαίνεται!
Ο χρήστης Νοσφεράτος είπε…
με την ευκαιρια λέω στον Παρπάνω σχολιαστη
Παρα τις μλκ μου εισαι ..συμπαθής ..Και ξερεις γιατι;
Γιατί ακριβώς περασε απ'το μυαλό σου η υποψια .. ;)
Υ. Γ ..και επειδή δεν εισαι χαμουτζης

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Από το Πανοπτικον στο Συνοπτικόν