Είχες δεν είχες με ξεγύμνωσες
και σπαρταρώ σαν ψάρι μες το δίχτυ
έγδαρες την επιδερμίδα μου
κι έκοψες μια Λίβρα Κρέας
λένε πως είναι απελευθέρωση
όμως η σάρκα μου σφαδάζει από τον πόνο
Οδυνηρή αυτή η ηδονή
και με ματώνεις,οπως καθε καλοκαιρι
πως να αντέξουμε την πίεση της σάρκας μας
καθώς κυλά μέσα στις φλέβες μας ο χρόνος
έτσι που με ρουφαν ξανά τα μάτια σου
και χάνομαι στο πηγάδι της Μνήμης ......
για κάθε Άγγελο
Είναι πικρή η γεύση της αιωνιότητας
πολύ δε περισσότερο για τους Έκπτωτους
Αναγνώστες
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Παλια και νέα αποικιοκρατία
**ΠΕΡΙ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΗΣ ΚΑΙ ΝΕΑΣ ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΙΑΣ — ΣΧΟΛΙΟ** - Η διαφορά με την αποικιοκρατία: την εποχή, π.χ., του 19ου αιώνα, η τεχνολογική υπερ...
-
όταν μας επισκέπτεται η Θεια Ακηδία καμιά φορά Βυθίζομαι σε τρυφερή ανία και καταργείται μέσ...
-
Zίζεκ: «H Eλλάδα είναι το πειραματόζωο του καπιταλισμού» Ο φιλόσοφος Σλαβόι Ζίζεκ για τις «ψευδείς αφηγήσεις» και τις «αηδια...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου