Ο Ανατόλ Φρανς, όπως παρατηρούσε ο Βάλτερ Μπένγιαμιν, σάρκαζε την νομική ουδετερότητα του κράτους με την ειρωνικότατη διατύπωση "Απαγορεύεται και στους πλούσιους και στους φτωχούς να κοιμούνται κάτω από τις γέφυρες". Σήμερα όμως το ψεύδος μιας ισομερούς και συνεπώς εξισωτικής απαγόρευσης της άστεγης ζωής σε αυτούς που έχουν σπίτια και σε αυτούς που δεν έχουν, έχει αναχθεί στην τρίτη δύναμη. Σήμερα επιβάλλεται στους πλούσιους να κοιμούνται άστεγοι όπως οι φτωχοί, έστω και για λίγο. Φτάνει κανείς να μην μπορεί πια να δει τίποτε στη φτώχεια το οποίο δεν είναι ικανό να αντέξει ο εξίσου "θυματοποιημένος" από την σκληρή οικονομική πραγματικότητα πλούτος. ..κλικ (Radical Desire)