Η Ύπαρξη ως ex-istance,

Η Ύπαρξη ως ex-istance, ως στιγμή του είναι που προσπαθεί να αναστοχαστει το ίδιο το είναι , το Υποκείμενο ως Ύπαρξη δεν μπορεί να υφίσταται παρά μονό ως αναπόσπαστο Τμήμα του είναι. Για τον Χάιντεγκερ  η Ύπαρξη είναι το Είναι , ο Κόσμος που Χρονουται , η Ύπαρξη είναι μια  στιγμή του είναι που αποκτά –η νομίζει πώς αποκτά συνείδηση της ιδιαιτερότητας της.