ΑΦΟΡΙΣΜΟΣ Ή ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ : ΠΕΡΙ ΑΓΕΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΥΓΕΝΕΙΑΣ .......

Ο Καλλιεργημένος από την κουλτούρα του ναρκισσισμού  ακραίος  ατομικισμός παίρνει συχνά στις μέρες μας την μορφή μιας ακραίας αγένειας  ή οποία φαντασιώνει τον εαυτό της ως δήθεν επαναστατικότητα .. Η αγένεια αυτή – η ωμότητα της έκθεσης ενός εντελώς ανεπεξέργαστου  εαυτού – αντιπαρατίθεται σε μια εξίσου   -επίπλαστη ευγένεια  μιας κομφορμιστικής  αντίληψης της αριστεράς .. Εν τέλει  η αγένεια και η ευγένεια  εμφανίζονται ως  εκδοχές της – ‘’γνήσιας’’ ή ‘’μετριοπαθούς’’ ‘’αριστεράς’’ . Μοιάζει σαν να μη θυμάται  κανείς ότι πέραν από του  πως το λέει  κανείς  ότι λέει σημασία εχει και το τι λέει ..