Κυριακή, 12 Οκτωβρίου 2014

Κάποιες φορές στα Όνειρα, Ελέφαντες περνάνε....



Κάποιες φορές στα Όνειρα, Ελέφαντες περνάνε
Με κάτι πόδια θεόρατα κι όλοι ρωτάν που πάνε


σε προσπερνάν Αδιάφοροι και νιώθεις Αγωνία
γιατί αυτοί οι ελέφαντες χάνονται στην γωνία
του‘Όνειρου στα ξαφνικά και δεν το περιμένεις

Και μένεις άδειος στ΄όνειρο, δεν έχεις να προσμένεις

Γιατί αυτοί οι Ελέφαντες που κολυμπούν στο Πάχος

κι έχουν τα πόδια τους λεπτά , θυμίζουνε το Πάθος

την Πλησμονή, Απόλαυση και την Επιθυμία


Είναι χοντρά ,πληθωρικά ετούτο τα Θηρία

και τότε νιώθεις ξαφνικά ωσάν συρρικνωμένος

Ξυπνάς από το Όνειρο ,μα εισαι σα Ναρκωμένος


κι είναι σαν να λικνίζεσαι στη Ράχη μιας Καμήλας

Ενώ σε πλησιάζουνε οι Ούννοι κι Αττίλας …*

Δεν υπάρχουν σχόλια:

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη
στου ΑΠΟΣΠΕΡΙΤΗ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου