ΤΟ ΑΚΟΡΝΤΕΟΝ

ΤΟ ΑΚΟΡΝΤΕΟΝ

Στη γειτονιά μου την παλιά
είχα ένα φίλο που ήξερε και έπαιζε τ' ακορντεόν.


'Οταν τραγούδαγε φτυστός ήταν ο ήλιος

φωτιές στα χέρια του άναβε τ' ακορντεόν.
Μα ένα βράδυ σκοτεινό σαν όλα τ' άλλα
κράταγε τσίλιες παίζοντας τ' ακορντεόν.

Γερμανικά καμιόνια στάθηκαν στη μάντρα

και μια ριπή σταμάτησε τ' ακορντεόν .
'Αρχινισμένο σύνθημα -πάντα μου μένει-
όποτ' ακούω από τότε ακορντεόν
και ' χει σα στάμπα τη ζωή μου σημαδέψει,
"δεν θα περά- δεν θα περάσει ο φασισμός,"

Και ' χει σα στάμπα τη ζωή μου σημαδέψει,

"δεν θα περά- δεν θα περάσει ο φασισμός."